ALA
@ALA01
"okumak yaşamaktır"
Bu zamana kadar okuduğum en berbat, en kötü polisiye örneklerinden ne yazık ki. Vasatın altında b,r kitaptı ve ilk defa bir polisiyeyi bırakmaya bu kadar yaklaştım. hem sıkıcı, hem de bir gizem içermeyen bir polisiyeydi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okurken vay canına demediğim ama sonunu getirdiğimde alışık olduğum üzere tess gerritsen'a tekrar hayran olduğum bir kitaptı. Doktor Toby Harper'ın kayıp bir hastanın peşindeyken başına gelenler ve güzel finaliyle beğendiğim bir kitaptı. güzel bir macera-gizem kitabı.
tess gerritsen tarzına çok benzememekle beraber (Zaten kapak yazısında da belirtiyor) nispeten daha basit dille yazılmış ve daha kolay okunan bir kitap. ama bir tıbbi gerilim kitabı değil. yani Rizzoli&Isles serisi gibi keyifle okunmuyor. ve daha çok acemilikle profesyonellik arasında bocalayan bir macera yazarının kaleminden çıkmış gibi dursa da bir şekilde kendini okutturuyor, sonunu getiriyorsunuz. içine farklı çeşniler denenir gibi romantizm de serpiştirilmiş. kısacası on üzerinden yedi diyebileceğim bir kitaptı.
Önce düğün günü terk edilen, sonra henüz yaşadığı şoku atlatamamışken büyük bir gürültüyle gerçekleşen patlamadan kıl payı kurtulan Nina'nın yaşadıkları tesadüf müdür?
İşte dedektifimiz Sam Navarro tam da bu gerçeği bulmalıdır. Nina ve Sam beraber olayların peşine düştüğünde son derece zeki bir psikopatın onlar için hazırladıklarıyla yüzleşeceklerdir... iyi sayılabilecek bir Gerritsen romanı.
Sıfır noktasındaki kadın...
Her şeyden önce bu kitabı incelemeye başlamadan şunu belirtmek istiyorum: Burası bir kitap platformu, çok hoş. Bu platforma üye olan herkes bir şekilde bir şeyler okuyor, bu da hoş. Ama öncelikle kitaba inceleme ekleyenlerin büyük bir çoğunluğunun kadın olması bile toplumun bu konuya yaklaşımının bir yansıması değil mi? Hepimiz kitap okuyorsak daha ileriye gitmek, etrafımızı ve kendimizi daha ileriye taşımak için okumuyor muyuz bir yerde? Hepimiz kitabın ya da kitapların bize bir şeyler katmasını beklemiyor muyuz? Diyeceksiniz ki bir kitabı okumakla mı aydınlanıyoruz? Bir kitabı okumakla mı kadınları anlıyoruz? Hayır, böyle değil elbette ama bu ve buna benzer kitapları okuyarak ve etrafımıza yayarak, hayata bakışımızı değiştirerek, empati kurmaya çalışarak anlamaya çalışmalıyız birbirimizi insan olarak. Biz hâlâ insan hakkı yerine kadın hakkı diye söz öbekleri kullanıyorsak, kadını öteki olarak görüyorsak ne yazık ki sıfır noktasında duruyoruzdur toplumsal olarak. Acıtan bir gerçek ama kadının hem toplumsal (Zira ataerkil toplumların hemen hepsinde toplumsal normların çoğunu dinler belirliyor) olarak hem de dinen ikinci sınıf muamele gördüğü (katılırsınız, katılmazsınız şahsi fikrimdir) ve sadece belli başlı misyonları yerine getirmek için dünyaya geldiği düşünülüyorsa ne yazık ki biz hâlâ sıfır noktasındayız demektir. Kadını sadece annelikle bağdaştırıp, anne olmayanı yarım kadın olarak görüyorsak biz sıfır noktasından bir adım bile ilerleyememişizdir. Biz boşanmış kadına, gördüğü her erkeğin kucağına atlamaya hazır bir varlık olarak bakıyorsak hâlâ, biz matematiğin başlangıç noktasındayızdır. Bakire olmayana, açık giyinene, istediği zaman sokağa çıkabilene (Çoğu kadına bir lütuf görünen bu basit cümle bile ne demek istediğimin özeti
