Dostovisky

Son yağmurlar, onları kovalayan rüzgarı miras bırakarak güneye göçtü göçeli, şehrin tepeleri pırıl pırıl bir güneşin neşesiyle canlandı, pencerelerde gene beyaz çamaşırlar görülür oldu. Binaların rengarenk cephelerinin en tepesinde duvara dik çubuklara gerilmiş iplerde çamaşırlar dans ediyor.
Reklam
Öz’hürlük
Özgürlük, yalnız kalabilmeye denir. İnsanlardan uzaklaşabiliyorsan, onlara hiç muhtaçlığın, paraya ihtiyacın, sürüye uyma içgüdün, aşka şana şöhrete hevesin ya da merakın yoksa özgürsündür, bunların hepsi sadece yalnızlıktan ve sessizlikten beslenir.
Felsefe
Bir salkım üzüm akıyor damarlarımdan..
Müzik

Dostovisky

, bir kitap okudu
Puan vermedi·160 syf.·
2021 1. kitabı
John Fante
8.3/10 · 5,9bin okunma