Biz bu kendimizi boşuna soruyoruz kendimize
Boşuna asıyoruz onları, boşuna öldürüyoruz
Bizim bu gözlerimizden ufacık şeyler geçiyor - acaba?
Evet, çok değil bakışırken düzeltiyoruz
Biz ne garip “iz”leriz ki; doluyuz bazıyız avuntuluyuz
Ve bizim en güzel öldüğümüzdür bu: yaşamak
Ben biliyorum, yalan mı, siz de biliyorsunuz.