A_D_E
@A_D_E
35 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Farklılık mi kıskançlık mıFelsefe-Düşünce
Puan vermedi
Kafama gore takildim hayatta. Canim istedi calistim istemedi calismadim, canim istedi okudum, canim istedi yazdim. Belki sadece ben degil cogu insan boyledir cani nasil isterse oyle yapar ama mecburiyetleri vardir sorumluluklari kafasina gore takilamaz. Benim de vardi sorumlulugum ama takmadim. Iyi mi yaptim? Orasi da bana kalmis..
Kim size "bugune kadar cok is yaptin cok iyi basardin aferin sana alsana bu zamana kadar ki yasadiklarinin mükafatı"Niye demiyor ki?
İlmek ilmek işlediğin seyler birgun bir olay yuzunden ters yuz olabiliyor ne buyuk haksizlik dimi?
Bence gregorun basina gelenlerde bundan farksiz degil.
Neden bocege donustugunun cevabi verilecek diye cok bekledim heyecanlandim ama yoktu. Bunun cevabini okuyucuya birakmisti sanki.
Bence kiz kardesinde bitiyordu hersey gidipde ozur dilerim agabey diye aglamasinin bir nedeni olmali cunku.
Ama eni sonu şunu merak ediyor insan "bir kardes neden boyle birsey istesin ki?"
Belki yazarin okuyucuya vermek istedigi mesaj farkliliklarla ilgili ne anlamak istedigine bagli acik uclu bir hikaye..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ceyiz1K
Dram icimize islemis benimsemişiz cikmiyor icimizden.
Sanirim bu durumdan rahatsiz olan kimse yok.
Acitasyon seviyoruz ya.
Millet olarak mutlu olmak degilde mutsuzluga adapte olmuşuz resmen. Cocukkende oyle nerde huzunlu bir dizi varsa onu acar izlerdik. Neden gulmeli sey acmiyoruz dedigimde sen ne anlarsin denirdi.
O zamanlardan belliymis benim fitratim.
Abi huzunlu sey nedir ya gulmek en iyisi dedim hep.
Ama bu aralar "dram quen" takiliyorum. Istedigimden degil sanki bir mecburiyet sanki bir yam tarzioldu bu benim icin. Okudugum seylerden mi? Okumaya uzun sure ara verip basladigim kitap sanirim dönüşümü cok etkiledi.
Kisa oykuleri sevmiyorum sanki yasanan o kisacik hikayeler birinin yarim kalmis oykusu ya da huzunlu ic cekisi gibi geliyor. Hepsi tatliya baglaniyor ama gercekte de oyle mi?
Ya bu insan gercekte varsa ve bu sikintilari hâlâ asamadiysa? Ya bu kadar mutlu gorunup aslinda icinde baska firtinalar kopuyorsa?
Neden ya neden? Neden herkesi icsellestirmeye bu kadar merakliyim? Neden her yerde kendimi goruyorum? Girmek istedigim icin mi? Ama ben en mutlu sahnelerde olmayi severim hep.
Beni taniyan benim kahkahalarimla bir oldugumu soyler. Ne degisti ki hayatimda?
Neyi kabullendim ki bu kadar?
"Sesleniyorum sesi mi duyuyormusunuz satirlarimda? " orhan veli
Dura mater hayal kırıklığı miFelsefe-Düşünce
Kötü yorum yazmayı sevmiyorum, kötü birsey söyleyip insanlari kirmayi da. Sanırım empati duygum biraz fazla çalışıyor.
Her satırda her bilgide Allahim sen ne güzel yaratmışsın dedim içimden. "Vay be demek bu yüzdenmis" lafı çok çıktı ağzımdan.
Benim gibi düşünüp okuyan çok kimse yok sanırım, herkes insan beynini övüyor ama maharet bu zihni yaratanda biraz da oraya bakmak lazım.
Gelelim Dura materimiza; geldiği gibi okumaya başlasam mı, hemen bitmesin kavgası yaşadım içimde. Ayrılmak istemiyordum çünkü. Başladım ve başladığım gibi hüsrana uğradım. Küstüm, yazara küstüm, kitaba küstüm çünkü neden istediğim gibi devam etmedi. Ben nasıl istersem öyle devam etmeli ya ben yönetiyorum herseyi. ️
Ama şu var ki yarım kaldı, devamı olmaliydi yeni karakterler geldi hayatımıza ama kim ne, nerden girdi, niye girdi anlamadım her bir seri sonu soru işaretleriyle biterdi, dedim artık soru işareti yok aydinlanma vakti. Hayır öyle olmadı daha çok soru birikti ve bu sefer cevabını da alamayacağız....
Bir kitap düşünün, öyle kitap ki tıpkı sizi bir eş, dost, anne, baba gibi sarıp saramalayan, hatalarınızı size gösterip; " böylesi durumda bunu yapmalısın, bu şekilde söylemeli, davranmalasin" diye size yol gösteren bir kitap. Tıpkı bir dost gibi.
Kişisel gelişim kitaplarına merakliyimdir. Aslında okumadığım kitap türü yok, kitap olsun da ne olursa olsun. Her şeyi merak edip araştırıp, okuyup bilgi sahibi olmak çok hoş bir duygu.
Ama şu bir gerçek ki gelişim kitapları genelde tek düze yazılıyor ve klişe şeyler anlatılıyor. " inanirsan yaparsın!" Hele ki çocuk gelişim kitaplarında okuduğum en sık şey " sabırlı ve tutarlı olun!" Tamam sabırlı olayım da nasil?
Bir hata yaptığında sabırlı sakin birsekilde nasil yaklasabilirim? Bu da can bende insanım dimi.
Yazar bunların hepsine cevap veriyor. Kimi anne şu durumda şöyle der kimi böyle peki sen nasıl davranıyorsun? Doğrusu şu şu şekilde yaklasmali, bu cümleleri kurmalısın.
Kitap okumuyor sanki yazarla sohbet halindeyim. Bana bu değerli kitabi öneren arkadaşıma da sonsuz sevgiler, tabi yazarımıza da bir o kadar teşekkürler böyle kitaplara ihtiyacımız var..
"Kardeş kardeş oynayın hadi" çocuklara sıklıkla söylediğimiz kelime. Çocukken çokça da duymuşuzdur. Hatta bazen "oğlum, kızım neden kardeşine iyi davranmiyorsun? O senin kardeşin ama düşmanın değil ki!" Cümlesini duyarız.
Kardeşi sevmek zorundamiyiz? Evet tuhaf bir soru, çocukken anne ya da babamıza illa ki sormuşuzdur, aldığımız cevap ne oldu peki? Bu cevabı herkes kendi içinde versin. Ebeveyn olunca işler değişir sanıyor insan. Kardeşler arasında problem olmaz ya da o problemleri aşarız sanıyoruz ama olmuyor! Bir ebeveyne gidipde o çocuk kardeşini sevmiyor olabilir bunu abartmayın deseniz tepkisi nasil olur bence kesin şok geçirir. Ama onlar kardeeeeesss.. işte sorun da bu o bireylerin aynı anne babadan olmaları birbirlerini çok sevmeleri anlamına gelmiyor. Anlasamayabilirler birbirlerinin sevmediği şeyleri olabilir, arkadaşını kardeşinden daha çok sevebilir! Mesele bir elmanın iki yarısı olmak değil ki. Her birinin ayrı bir birey oldugunu bilmek. Saygı duymak.
Bence kardeşler arasında da bu olmalı. Onu sevmeyebilirsin ama sonsuz saygı duymak zorundasın..
