Abbascan Uludağ
@AbbascanUlu
Aslında günümüz kurguları göz önünde bulundurulurlarsa şayet kitap aslında pek de hoş sayılmaz gibi geliyor ilk başta. Fakat Moyes'un oluşturmuş olduğu gelişim ve kurgudaki değişime çok iyi bir şekilde ayak uyduran hızı kitabı daha da yükseltiyor. Ve sanırım son sayfalardan bahsetmenin lüzumu bile yoktur.
Bir cinayet ve arkasından gelen kaçınılmaz bir pismanlık...
Dostoyevski'nin bu kurguyu örüşünde bir ustalık göreceksiniz. Okumamak muazzam bir kayıp dahi olabilir.
Okunmasını -bazı diğer (aslında burada doğrusu 'boş' tabirini kullanmak istiyorum fakat bunu ne hiçbir yazar ne de kitap hakeder) sıkıcı (ve burada da roman harici türleri kastetmiyorum) kitaplar yerine- tavsiye ediyorum. Kitap, Milletler Cemiyeti'nin 2# büyük savaşı önlemeye çalışırken bir dedektifin afyon ticareti yüzünden çocukluğunda anne ve babasının karşı çıkmaya çalışması sırasında yaşadığı eski anilardan annesinin peşine düşüşünü anlatıyor.
Sanki... dünyamız hakkında bir şeyler kusuyor gibi miydi, bana mı öyle geliyor bilmiyorum. Ama ilginç ve o günlerde yazılmasına karşın hâlâ bu sıfatını koruyabiliyor; bu ise daha da ilginç fakat bir o kadar da mantıklı olanı.
Şunu belirteyim ki kitabın hakkı yeterince verilmemiş. Formüller üzerindeen yürütülmüş yorumlar. Bu kadar basit değil. Acayip bulunan üstün zekalılara ayna tutuyor. Eğlenceli olduğunu söylemek doğru ama bundan fazlası var. Tıpkı Jhon Green'in felsefesi gibi...
