ACZ

ACZ
Sen âyine-i idrake cilâ ve âlem-i kalbe safa ve ruh-u revana gıdasın. Konferans - 87 Okumaya aşık.
Veteriner hekim
kendini okumak
Diyarbekir
28 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kulak ver bana Leyla sensizliğin minaresinden yazıyorum Ant içiyorum ki senden sonra baharı yaşamıyacağım Bu terkettiğin kimsesizler ülkesinde bir daha çiçek bitmeyecek Ta ki sen güneş olup memleketime doğana kadar Bir gün pembe çiçekler yetiştireceğim senin ışığında Siyah gözlü kediler büyüteceğim Uçsuz bucaksız tarlalar süreceğim Sıcak ekmek kuyruklarına katılacağım İncir ağaçlarını sulayacağım bir gün Bir gün pembe çiçekler yetiştireceğim senin ışığında Gelecek pembe görünüyor leyla Müsterih ol
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Uyumak! Ne kadar sen kokan bir faaliyet leyla Çıngıraklar doğuruyorum sensizliğin zulmetli gecelerinde Sancıyan yerlerim var leyla Ama buna dayanmalıyım Sensizlğin bende bir parça kırmasına Ya da annen olmak isterdim leyla Leylak büklümlerini bakışlarıyla kanatan bir yıldızın annesi Kundaklarımı parçalayan hiç doğmamış bir bebeğin annesi Ben bu kadarım Leyla Biraz sen ve geriye kalan yanım ise daha fazla sen İnan çok yorgunum leyla Şakaklarımdan ağrılar damlıyor Göz kapaklarımda bir dinamik yasası keşfettim Her sabah uyanmadan önce gözlerine dalıyorum Leyla Yüreğim aynalardan daha kırılgan Beynimde mazot kokuları var Ellerim cinayetlere karışmış kadar katil artık Bedenim sensiz ,ruhu çekilmiş duvara benziyor leylam... meczup
Aşk

ACZ

, bir kitap okudu
Puan vermedi·392 syf.·
2023 1. kitabı
Bediüzzaman Said Nursî
9.7/10 · 2.475 okunma
Siyah Gözlerine Beni de Götür
Daha dokunmadan kurudu irem çöllere bir türlü yağamıyorum yeni bir koşunun başlangıcında biraz deprem sonrası biraz şehir hülyası bir kalp yangınından geriye kalan siyah gözlerine beni de götür artık bu yerlere sığamıyorum. Pembe uçurtmalar yolladığından beri sarardı tiryaki menekşeleri sonbaharın tozlu kafeslerinde sevgi turnaları yakalıyorum turnalar gidiyor;ben kalıyorum avareyim,asudeyim,yorgunum bilmiyorum neden sana vurgunum Erzurum garında banklar üstünde uyku tutmuyor karanlıkları yitik düşlerimi kovalıyorum gölgeler gidiyor;ben kalıyorum. Binbir türlü kokuyorsa yaylalar siyah gözlerine beni de götür baharın koynundan koparıp sana ipek bir mendile sardığım yüreğimle şehzade gülleri gönderiyorum umutlar kalıyor;ben gidiyorum. Bütün yelkenlileri,deniz fenerlerini kaptanları sorgulayan
Şiir