Çınar Ada Taşkara
@Ada_beycik
2 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her ne kadar katılmasam da...
Şöyle buyurdu prens aechma;
"En insancıl duygu;İntikamdır"
Her ne kadar katılmasam da bu söz bence insancıllıktan çok bir ilkellik dürtüsü olarak görülebilir.İntikamın vahşetini bir çok eserde görürüz hatta günlük hayatta bile o yüzden bu sözü şöyle çevirmek istiyorum
"En insancıl duygu intikam değildir ama belki de...en ilkelidir"
Reklam
Akıl ve zihin garip şeyler doğrusu...
"akılla bir konuşmam oldu dün gece;
sana soracaklarım var, dedim;
sen ki her bilginin temelisin,
bana yol göstermelisin.
yaşamaktan bezdim, ne yapsam?
birkaç yıl daha katlan, dedi.
nedir; dedim bu yaşamak?
bir düş, dedi; birkaç görüntü.
evi barkı olmak nedir? dedim;
biraz keyfetmek için
yıllar yılı dert çekmek, dedi.
bu zorbalar ne biçim adamlar? dedim;
kurt, köpek, çakal makal, dedi.
ne dersin bu adamlara, dedim;
yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar, dedi.
benim bu deli gönlüm, dedim;
ne zaman akıllanacak?
biraz daha kulağı burkulunca, dedi.
hayyam'ın bu sözlerine ne dersin, dedim:
dizmiş alt alta sözleri,
hoşbeş etmiş derim, dedi."
Hey gidi aptal aşık Othello
Zamanında tiyatro kursumda çalışma olarak denediğim bir tirad.Hiç dayanamam bu kelimeleri gördüğümde
"Nedeni, ruhum, aklımdan çıkmamalı nedeni.
Siz el değmemiş yıldızlar, söyletmeyin beni!
Nedeni önemli. Ama kanını akıtmayacağım yine de,
Yara izi bırakmayacağım onun o kardan beyaz cildinde,
O hak mermerden yapılmış heykeller kadar pürüzsüz teninde.
Ama ölmeli,yoksa baştan çıkarır daha başka erkekleri.
Işık sönsün,sonra da -sönsün ışığı!
Sizi söndürürsem ey alev hizmetkârlar
Pişman olduğumda,eski ışığınızı yeniden verebilirim size,ama sen,ey eşsiz doğanın en hünerli örneği,bir kez söndü mü senin ışığın,nerede bulunur onu yeniden yakıcak Prometheus ateşi?
Gülünü kopardıktan sonra onu canlandıramam bir daha,solup gider,fidanın üzerindeyken koklamalıyım onu.
Ah,bu sıcak ve güzel kokulu nefes yok mu,aklını çelip kılıcını bile kırdırır adaletin!
Bir daha,bir daha! Böyle kal öldükten sonra da,o zaman seni öldürür,âşık olurum yine.
Bir daha...sonuncusu olsun bu da.
Bir öpüş hiç bu kadar güzel olmamıştır,bu kadar da ölüme yakın
Kendimi alamıyorum ağlamaktan,ama bunlar acımasız gözyaşları.
İçimdeki tıpkı kutsal bir acı,vuruyor sevdiğine de...
Uyanıyor"
Ah,Desdemona! Ah
Her Ne kadar acı ile bitse de...belki de en güzel aşklardan
İşte kitabın sonunda aklınıza gelince yüreğimi parçalayan o mektup;
"İnanma istersen yıldızların yandığına,
Güneşin döndüğüne inanama
Doğrunun ta kendisini yalan bil,
Ama seni sevdiğime inan Ophelia.
Canım Ophelia, beceriksizim şiir yazmakta,
İçimdekini kalıba dökme sanatım yok,
Ama çok, her şeyden çok seviyorum seni,
İnan bana ve Tanrıya emanet ol.
Canı teninde kaldıkça sevginle yaşayacak:
Hamlet. "
Hamlet'in Ophelia ya yazdığı o güzel mektup.Ey vaktinden evvel solan çiçek...
Dostumuz,Edmond Dantes için;
“yanılıyorsunuz; ben monte kristo kontu değilim.”
-“o zaman kimsiniz?”
“ben sizin sattığınız, ele verdiğiniz, onurunu yerle bir ettiğiniz insanım; nişanlısını kötü yola düşürdüğünüz insanım; servetinizi artırmak için çiğnediğiniz insanım; babasını açlıktan öldürdüğünüz, açlıktan ölüme mahkum ettiğiniz, ama kendisinin de bağışlanmaya ihtiyacı olduğu için sizi bağışlayan insanım: ben edmond dantes’im."
Reklam