Ada
@Adacokuk
7/10
16 günde okudu
·2025 2. kitabı
Reklam
Kocasına ait her şey hıçkırıklara boğuyordu onu: ponponlu terlikleri, yastığın altındaki pijaması, yarımay biçimindeki tuvalet masasının onsuz boşluğu, onun, tenine sinen kokusu. Belli belirsiz bir düşünce ürpertti onu:”İnsanın sevdikleri tüm eşyalarıyla birlikte ölmeli.”
Ah! Ahmed Cemil zengin olaydı. Onun da Erenköyü’nde bir köşkü, köşkte müzeyyen bir kütüphanesi, kütüphanenin önünde latif bahçesi olaydı; Lamartine’i, Musset’i orada okuyaydı fakat on altı sahifesini kırk kuruşa tercüme etmek için değil, yalnız kendi zevki, kendi saadeti için…
