TEFEKKÜR
Dalıyorum yine, belli belirsiz düşüncelere;
Bir cevap bulamıyorum, yerli yersiz suallere.
Düşüncelerim hep aynı yerde son buluyor,
Bu sonla hayatın pek de anlamı kalmıyor.
Bir dem kopuyorum muğlak düşüncelerimden,
Seyrediyorum insanları, açık penceremden.
Acep var mıdır aralarında, benim gibi düşünen?
Acep anlayan olur mu, bu garip hâllerimden?
Birden yüreğimi tarifsiz acılar kaplıyor,
Akabinde gözlerime yaşlar doluyor.
Soruyorum sonra, bana benden yakın olana:
Gerek var mıydı, bunca tantanaya?
Nitekim var mıdır bizlere merhametin?
Bizleri bu kadar âciz kılmakla nedir niyetin?
ALDANIŞ
Yaşadığını sanıyorsun, sadakatten pek uzak;
Atfedilen her bakış yalan, hep tuzak.
Sevgiyi bulduğunu sanıyorsun, sevgisiz yüreklerde;
Gerçek sevgi ne yerde ne gökte, sadık yüreklerde!
Saygın olduğunu sanıyorsun; bîhaber, saygısızca.
Bulamazsın, sandığını bile paran olmayınca!
Bir yarış sanırsın da yaşamı, koşarsın hiç usanmadan;
Fark etmezsin, beyhude geçer ömrün hiç yaşanmadan!