Bramina' nın astımlı soluğunu ve babasının atı avutmak için bazı sözler söylediğini duydular; yumuşak,iyi sözler, babasının bir insana hiçbir zaman söylemediği sözler.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İş bittikten sonra orası tüm toprak havaya uçmuş gibi görünüyordu. Esir aldıklarımızda sıtmaya yakalanmış gibi titriyordu, ne kadar uğraşsalar da buna engel olamıyorlardı.
İşte anladığın üzere güzel bir bombardıman olmuştu. Şu hayatta hep ihtiyaç duyduğumuz şey. Adaletin ve gücün korkusuyla onları titretmek.
sitemli bir sesle," On dit pas bonjur aux nouveaux camarades?" (14)*dedi.
"Bonjour" dedim." Tu veux battre?"(15)*
"Gerekirse"
(14) " Yeni yoldaşınıza merhaba demeyecekmisiniz?"
(15) " Savaşmak mı istiyorsunuz?"
El Sordo'nun Son Direnişi
El Sordo, savaşını bir tepenin doruğunda veriyordu.Bu tepeyi sevmiyordu ve ilk gördüğünde şeklinin bir frengi çıbanına benzediğini düşünmüştü. Ancak bu tepe dışında bir seçeneği yoktu,onu uzaktan seçmiş ve ona doğru dörtnala koşmuştu, arkasında ağır otomatik tüfek ateşiyle; atı binbir zahmetle ilerliyor,namlu uyluklarının arasında inip kalkıyor,el bombası torbası bir tarafa doğru sallanıyor,otomatik tüfek muhafaza torbası ise diğer tarafa çarpıyordu.
Ölmek önemsizdi ve ölüme dair hiçbir imge ya da korku yoktu aklında.Ama yaşamak,bir tepenin yamacında rüzgarla uçuşan bir tahıl tarlasıydı. Yaşamak, gökyüzündeki bir şahindi. Yaşamak,harman döveniyle tanelerin ayıklanmasından ve samanın uçuşmasından çıkan tozun arasındaki bir toprak su kabıydı. Yaşamak, bacaklarınızın arasındaki bir attı,bir bacağınızın altındaki karabina,bir tepe,bir vadi, yanı başında ağaçların olduğu bir nehir,vadinin uzak köşesi ve tepelerin ötesiydi.
