YEŞİLİN KIZI ANNE
Anne, hem öksüz hem yetim küçük bir kızdır. Evlatlık verildiği ihtiyar iki kardeş onu kısa sürede bağrına basar. Anne’nin diğer insanlardan farkı girdiği her ortama neşe katması ve muhteşem bakış açısıdır. Anne kabına sığmaz, romantiktir. Çiçekler, ağaçlar, iki ihtiyar, arkadaşı Diana onun dünyasıdır. Geçtiği yola ad verir, bahçedeki ağaçlara, yakınındaki göle güzel isimler bulur. Beğenmediği mekanları, olayları hemen hayal gücüyle sevebileceği şeylere dönüştürür. İyimserdir, bir o kadar da inatçıdır. Hayat elimizde olanlarla neler yaptığımızdır. Bu küçük kız da elinde olanlarla kendine güzel bir dünya kurar ve çevresine ışıltı saçar. Yaşadığı her şeyden bir ders çıkarır. Yaşından büyük laflar eder, çokbilmiştir. Okurken insana mutluluk veren sıcacık bir karakterdir Anne. Kitabın dili akıcı. Üslubu güzel. Tam da bu korana günlerinde okumanızı tavsiye ederim.
"Hayal kuracaksan zamanına değecek şeyler üretmelisin çünkü. Çiçek ve erikle dolu şapkam, altın saatim, yumuşak eldivenlerim, güzel botlarım da varmış. Sonra neşem hemen yerine geldi. Adaya varana kadar yolculuğun tadını çıkardım." (s. 21)
"Ay ışığı altında, beyaz çiçekleriyle birlikte erik ağacında uyumak güzel olur hem, öyle değil mi?" (s.19)
"Güçlü hayal gücüm olduğu için şanslı değil miyim peki? "dedi Anne." Bunları atlatmamda bana harika şekilde yardımcı olacak. Hiç hayal gücü olmayan insanlar kemiklerini kırdıklarında sence ne yapıyorlar, Marilla? "(s.206)
“ İstediği zaman konuşabilmek insanı çok rahatlatıyor.” (s. 22)
“ Yaşadığımız dünya çok ilginç. Eğer hakkında her şeyi bilseydik o kadar da ilginç olmazdı, öyle değil mi?” (s. 22)