"İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum.
Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu.
Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Bende bir eksiklik vardı belki de. Mümkündü. Sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. Onlardan uzak olmak istiyordum.
Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu. Beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi."
"Quentin, sana bütün umut ve istediğin anıt kabiri veriyorum. Çok yazık ki onu, belki de, bütün insanlık deneyinin "reducto absordum"unu (saçmalığa indirgenişini) elde etmek için kullanacaksın, ve gereksinimlerin, benimkilerden ve dedeminkilerden daha çok doyurulmuş olmayacak bunu yapmakla. Onu sana zamanı anımsayasın diye değil, ara sıra bir an için bile olsa unutasın, zamanı ele geçirmeye çalışırken yorulmayasın diye veriyorum. Çünkü hiçbir savaş kazanılmaz. Savaş alanı insana ancak çılgınlığını ve umutsuzluğunu gösterir ve zafer ancak felsefecilerin ve aptalların yanılsamasıdır."