İsmail KIRLI

En eski Yalnızlığımdır Aşk Benim
En eski yalnızlığımdır aşk benim Gitgide büyüyen karanlıklarla Ne zaman sevdiysem kavruldu tenim Bir ateşin açtığı yanıklarla Sabahı olmazdı çok gecelerin Alır, götürürlerdi beni onlar Öptüğüm elleriyle, korkunç derin Bir uçurumun kenarına kadar. Sonra bırakır giderlerdi, üzgün Bakardım sessizce arkalarından Sonra umutsuzluk, gözyaşı ve kan. Bütün umutlarım biterdi bir gün Bir gecenin ortasında kalırdım Tek başıma ben, ben ve yalnızlığım.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tatil
Tatil de bitti be ....
Yalnızlar
Yıkılan bir yapının boğuk gürültüsünü duyuyordu içinde. Kimsesizliğin sessizliğini duyuyordu. Kimsesizliğinden de çok, derin, kuru, düşmanca bir yalnızlık sarmıştı çevresini.direnecek gücü yoktu. Zavallıca uzanmış yatağın üstüne. Tek başına. Hiç bir şey düşünmeden, hiç bir şey beklemeden. Yerle gök arasında asılı kalmanın olanaksız dengesi içinde, varlığını doğrulayan bir kanıt bile bulamadan. ...
Sayfa 239·Kitabı okudu
Kabul
Mezarlıklara gidin Oradan izleyin bulutların dağılışını Çam ağaçlarının ululuğunu Ve hissedin Kükürdün O genzi yakan sarılığını Sıyırın yüzünüzden Sahte insanlık maskesini Kalın aynanızda, içinizdeki insanla Ve çevirin gökyüzüne başınızı Bir haykırışla haykırın Sizi herşeyinizle kabul edene Şöyle deyin şöyle: Rabbim! Ey Rabbim! Ne olur bir daha yazma bu yazgımı Ne de olsa insanım Taşırım sırtımda, Karıncalar gibi yalnızlığımı. // KIRLI
Her solukta
Söyleyipte yapamadığımız çok şey var; zıtlık içinde zıtlık Yaşam, ölüm, üzüntü, mutluluk, sevgi ve ayrılık Hiç de önemli değil aslında her şey bir solukluk Yapman gereken sadece her solukta ona kulluk. / / KIRLI