İsmail KIRLI

Gerçek ölüm
Yalnızca düşüncenin silahlarıyla yürütülmeyen bir kavga beni tiksindirir. Ölü düşman, yalnızca kendi ölümünün kanıtıdır.
Sayfa 27·Kitabı okudu
Reklam
Biraz hüzünlüyüm Halinden hâllice Ayaklarım iki baston Kalbimi taşırlar Bir çileden bir çileye. ... // KIRLI
Yanlış yaşamak
.... hep yanıldık mı kimbilir inanmak gelmiyor içimden o yanlış tren bindiğimiz midir azala azala unutulduğumuz hani leipzig garı’nda biten yine yanlış mı yaşıyoruz karanlığımızı avuçlarımıza öksürerek sen bir kadın ıssızlığına koşulmuş yarıdan fazla mavi gözlü eylülden eylüle gülümseyen ben görünmez raylara düğümlü garlarda yankılanan bir erkek değerinden eksiğine bozulmuş .....
Şiir
Hayat
Varırken bu yolda sona Elde var hiç bir şey Bir varı hatırlatıyor bana Bu yoklukta her şey... // KIRLI
Adama bakıyor yan gözle. Ne kadar da güvenli. Bu güven bir gün onu da şımartabilir. İnsanlar sevildiklerine inandıkça, bu sevgiyi farkında olmadan küçümsemeye başlarlar. İşte asıl buna dayanamaz.
Sayfa 55·Kitabı okudu