Beni de vurdu biri,
Annemin terk ettiği yerden...
Ne çok sakladım o vurgun yerini;
Kimselere açmadım kendimi
Açmadım, o sen olan odamın kilidini
bir gün öyle yorgun öyle kimsesiz dedim ki
yeter, dedim, ne kadar saklayabilirsin ki
kendine kendini...
Kendim bildim bir an onu;
tuttum ona gösterdim,
annemin vurduğu yeri
Meğer benimkinden daha derinmiş onun boşluğu
boşluğunu bana bırakıp çekip gitti
annemi ve bir gün seveceklerimi
alıp da gitti...
"Yaşamak sanatı, yalanlara inanmayı bilme sanatıdır."diyor Cesera Pavese
Bunun korkunç yanı, doğrunun ne olduğunu bilmememize karşın, bir yalanın yalan olduğunu hâlâ anlayabilmemizdir.