Zaten bütün yaratıklar görselerdi, duysalardı savaşı, bütün yaratıklar duyabilselerdi savaş çığlıklarını bu dünyada savaş olamazdı. Savaşın iğrençliği bilinmeyen bir şeydir de... Savaşın kötülüğü saklanan bir şeydir de, yaratıklar onun için kabul edebiliyorlar savaşı.
Hiç eksik etmediği neşesinden, gülümsemesinden mi sebepti, bugüne kadar yüzlerce, binlerce şeyi taşıdığını anlamayışları.? Yetmez miydi.? Kendini bile taşıyamazken daha neyi taşıyacaktı ki.?