Üniversite zamanında ablam derste bu şiiri okumak için görevlendirilmişti hocası tarafından. Biz de arkadaşla onu dinlemek istedik dersine katılarak, tamamen güldürü amaçlı. :D Ama kendisi yolumuza taş koyarak katılımımızı engellemişti. Ders esnasında kapı altından bir not kağıdı atıp koşarak uzaklaştıktan sonra, onun bu hareketine bir misilleme olarak, şiiri kampüsün çeşitli noktalarında fon müziği eşliğinde seslendirip çektiğimiz videoyu hediye etmiştik kendisine. Kantinde, yağmur yağarken hatırlıyorum da… “Bu yağmur delilik vehminden üstün.” Gülmemeyi başarmak için bir hayli uğraşmıştık, yağmur sesinin bastırılması gerekiyordu. Anılar matinesi sunar, keyifli seyirler oldu bana, teşekkürler. :))