Sosyal karakter ile toplum yapısı arasındaki ilişkiler hiçbir zaman statik değildir. Çünkü bu iki öğe de, sonuçlanmış bir şey olmak yerine, sürekli gelişen ve değişen birer süreç olma özelliğini taşırlar. İkisinden birinin değişmesi, ikisinin birden değişmesine yol açar.
Yaşam yabanıllıkla uyumludur. En yabani olan en yaşam dolu olandır. İnsana henüz boyun eğmemiş varlığıyla onu tazeler. Harıl harıl çalışan, hiçbir işten kaçmayan, hızlı gelişme gösteren ve yaşamdan beklentileri bitip tükenmeyen biri, kendini mütemadiyen yeni bir ülkede ve yabanıllığın ortasında hayatın en ilkel hali tarafından kuşatılmış olarak bulur. Muhtemelen el değmemiş ormanlarda ağaçların yorgun gövdelerine tırmanıyor olacaktır.