Bir muhabbet tekkesi bulundur yüreğinde. Herkes girsin, Öfkelenme, Kötü söz söyleme, Kimsenin elindekine bakma. Verileni al, Eline geçeni dağıt. Unutma senin olan tek şey yüreğinde taşıdığındır. Bir dua gibi yaşa hayatını.
Ya uyusan?
Ve uyurken rüya görsen?
Ve rüyanda cennete gidip hiç bilmediğin çok güzel bir çiçek koparsan?
Ya uyandığında çiçeği hâlâ elinde tutsan?
Ne olur o zaman?
Hayat, fark edebildiğimiz kadar var. İnsan bazen yıllarca yaşıyor ama hiçbir şeyi gerçekten görmeden geçip gidiyor, şairin dediği gibi ‘insanların çoğu yaşanmamış bir hayattan ölüyor’. Bazen de kısa bir an, dikkatle bakıldığı için bütün bir ömre dönüşüyor. ‘Gün olur asra bedel’. Dünyaya yeniden dikkatle bakmak, başkalarını gerçekten görmek, kendi ruhumuzun kımıltılarını duyabilmek… Belki de iyi hayat dediğimiz şey tam burada, bu fark edişle başlıyor.
M. Kemal Sayar