Öznur
@Agapimu
Ankara
Ankara
21 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Herkes böyle yaşıyor" diyerek teselli buluyoruz. Ve sonun da hiçbir şey yapmıyoruz. Yapmayı planladığımız, yaparsak bizi mutlu edeceğini bildiğimiz şeyleri de bir süre sonra unutuyoruz. Hayatımız böyle geçiyor, sistem böyle işliyor, kendi kurduğumuz mekanizmanın dişlileri arasında ezilmeyi kabul eden yine bizleriz. Gönüllüler olarak teslim olduğumuz bu düzende dünyaya gelmiş olmamız bile bir mucize oysa. Milyonlarcasını eleyip o büyük yarışı kazanarak dünyaya geliyoruz, sonra ne oluyorsa pes ediyoruz, korkuyoruz ve haksızlığa susuyoruz. Benim itirazım var buna.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Önsöz
Zehirli egoların ülkesinde doğduğun anda, gözünü dikenler birikir etrafında. Seni aşağı çekerler. Farklı biri olacaksan suçlarlar. Daha küçükken öğretirler çaresizliği. İdeolojilerden, dayatmalardan kurtulamazsın. Kendinden şüphe duymaya başlarsın. İlla kalabalıklarda yok olacaksın, fark ettirmeyeceksin kendini. Herkesi memnun etmek için döndürdükleri çarkın içine düştün mü yandın. Direneceksin. Yaratıcı düşünürsen ezilirsin. İnadına hayal kuracaksın. Sorguladın mı damgalandın. Meydan okuyacaksın. Korkutacaklar. Yenilmeyeceksin.
Özgürlüğünü elinden çalacaklar. İzin vermeyeceksin. Mutluluğunu kıskanacaklar, olsun. Umutlarına katık yapacaksın. Düşüneceksin. Aptal bırakan düzene haykıracaksın tüm gücünle. Eleştirdikçe yükseldiğini fark edeceksin o zaman. Gençsin ama bu gençliği hissedemiyorsun. Umutlarını çalıyorlar çaresizce seyrediyorsun. Abartılı hassasiyetlerin toplumunda var olmaya çalışırken ortalama hayatlara mahkûm bugünkü gençliğin yılgın neferisin.
Birey olmak zorundasın. Kimse seni kurtarmayacak, kimse sana hayatın yalan olduğunu göstermeyecek. Uyanacaksın.
Taraf seçmeye zorlayana kükreyeceksin. Yoksa seni yok edecekler. Zor ama gözünü karartacaksın, yoksa savrulursun. Bunu istiyor düzen.
Hayat anbean bizimle konuşur. Çünkü bu dünyadaki vazifemiz yaşamaktır. Hayat bizimle konuşarak, yaşamın inceliklerini paylaşır. Paylaştığı bilgileri duyanlar için, kader artık bir sır olmaktan çıkar. Yapılan ve yaşanan şeyler de tesadüften ibaret olmaz böylece...
Her seferinde o kupkuru evleri daha ilk günden yaşayan bir yer haline getirmenin yollarını arıyorduk. Çünkü orayı bir an evvel senin kılman, seninle nefes alıp veren, sen kokan bir yer haline getirmen gerekiyordu. Sonsuz yuva arayışımızın kurallarından biriydi bu. Daha kolileri açarken başlıyordun mekânla arandaki boşluğu doldurmaya, bir örümcek gibi örüyordun ağını, duvardan duvara, odadan odaya.
Sayfa 15
Kafanın karışması belki de zannettiğin kadar kötü bir şey değildir. Sislerin arasında yürürken önünü göremediğin için şikâyet ediyorsun, ama sis dağıldığı zaman karşında göreceğin şeylerle yüzleşmeye hazır olup olmadığını biliyor musun?"
