Sokaklarda insanların nasıl meşgul bir halde koşuşturduklarına bakın. Ne sağa, ne sola bakarlar, endişeliler, köpekler gibi hep yere bakarlar. Dümdüz yollarına devam ederler ama hiç önlerine bakmazlar, çünkü makineler gibi bildikleri yollardan giderler. Dünyanın bütün büyük şehirlerinde durum bu. Modern insan evrensel çapta çok meşgul, hiç zamanı yok, zorunluluklara tutsak halde, bir şeylerin faydalı olmayabileceğini anlayamaz; hatta faydalı olanın faydası, ezici bir yük olabileceğini anlayamazlar. Eğer faydasız olanın faydası ve faydalı olanın faydasızlığı anlaşılmazsa sanat anlaşılmaz; sanatın anlaşılamadığı bir ülke de kölelerin veya robotların ülkesidir, mutsuz insanların, gülmeyen ve gülümsemeyen insanların ülkesidir, ruhsuz bir ülkedir; orada mizah yoktur, kahkaha yoktur, öfke ve nefret vardır.
Sayfa 61 - İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları