Ahmed Semih Çelik
@AhmedSemihCe
18 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Genel içeriği itibariyle; ön sözde de vurgulandığı üzere aklı mutlaklaştırmadan ve önemsizleştirmeden varlık dairesi içinde ait olduğu yere oturtmayı amaçlayan bir eser.
Sindire sindire, tefekkür ede ede ve sayfaların kenarlarındaki geniş boşluklara not ala ala okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum.
(Akıl ve hakikat üzerine yapılan felsefi yorumlara ve kavramlara hakim değilseniz sizi biraz yoracaktır.)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
VAHİY IŞIĞINDA HAKİKAT MEDENİYETİ
Sekiz peygamberi cennetin sekiz kapısı ve Hz.Muhammed'i ise cennetin kendisi olarak gören üstad, bu peygamberlerin hayatlarını insan-medeniyet ilişkisi açısından değerlendiriyor.
İnsanlığın Dirilişi eserinden önce veya sonra okunur ve üzerine TEFEKKÜR edilirse hakikaten zihin açıcı olacaktır.
DİRİLİŞ ERİ OLMA REHBERİ...
Ara ara açıp altını çizdiğim yerleri okuduğum, şiirsel üslubu sayesinde çarpıcı bir etkiye sahip bu eser, zannımca üstadın okunması gereken ilk eseri.
Bizzat üstadın tabiriyle 'İslam İnsanı'na rehber niteliğindeki bu eseri okumalıyız ve okutmalıyız.
Selam ve muhabbetle...
Beş şehrimizi; tarihi, coğrafyası ve yazarımızda bıraktığı hoş sada eşliğinde geziyoruz.
Eser genel hatları itibarıyla geniş bir tarihi bilgi ve hoş bir Türkçe ile ele alınmış. Cumhuriyet dönemi içerisinde Türkçe'mizin en iyi kullanıldığı eserlerden biri olduğunu düşünüyorum.
İçeriğinde ise beni en çok etkileyen Bursa oldu. Semt isimlerinin menşeini, sokaklarının taşıdığı ruhu, Tanpınar'ın ruhunda bıraktığı sadayı okuduğum satırlarda içimde latif duygular belirdi.
Bunun yanı sıra İstanbul'un allamelerini, kahvehane kültürünü; Erzurum'un ticaretinin canlı olduğu zamanları; Ankara'nın tepelerin ardından nasıl göründüğünü anlattığı satırlar yine içimde hoş duyguların belirmesine vesile oldu.
Konya'yı okururken ise tarihinden çok fazla bahsedilmesi hasebiyle beni çok yordu. Konya'nın ruhunun tarihinden önce geldiği kanaatindeyim.
Hasılı, hem kullanılan Türkçenin güzelliği hemde Tanpınar'ın ruhundaki sadayı işitmek için okunması gerektiğini düşündüğüm bir eser.
Selam ve muhabbet ile...
İnsanlık ve medeniyet ancak madde-ruh muvazenesi ile yükselebilir ve bir anlam kazanabilir. Maddenin tahakkümünde ruhun isyanı başlar; ruhun hakimiyetinde ise tembellik ve uyuşukluk baş gösterir. Her ikisinde de muvazene bozulur. Ve muvazene sağlanmadığı sürece bireyde, toplumda, medeniyet de inhilale, çöküşe uğramaktan kurtulamayacaktır. Bu kanaatin doğruluğuna tarihi şahit tutabiliriz.
Bugün insanlık olarak maddenin tahakkümüne dayalı bir buhranın içinde kıvranıp durmakta ve bu buhranın etkisini her alanda hissetmekteyiz. İşte üstat da eserinde bu buhranı ve bu buhranın menşeini bizlere sunmakta. Yer yer bu bunalımın çözümüne değinse de esas çözümü Yitik Cennet eserinde bizlere sunmakta dirilişin büyük eri.
Ciltler dolusu kitaplara sığacak mevzuyu bu kadar veciz bir şekilde ifade edebilecek başka bir fikir adamını tanımıyorum. Bunu ancak gerçek bir diriliş eri gerçekletirebilir.
Muhakkak ama muhakkak okunması gerektiği kanaatindeyim.
Selam ve muhabbetle...
