Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım
“Hımm... Tanrı’nın iyi olduğu fikrini sanırım.”
“İyi de, bunun ucu açık bir fikir olduğunu görmüyor musunuz? Eğer İncil’i dikkatle okursanız oradaki tanrının koruyucu değil de kıskanç olduğunu görürsünüz, körü körüne iman ve fedakârlık isteyen bir tanrı. Korku saçan, ceza veren, sırf sadakatinden emin olmak için İbrahim’den oğlunu kurban etmesini isteyen bir tanrı. Eğer her şeye gücü yetiyor olsaydı, İbrahim’in güvenilir olduğunu bilemez miydi? Eğer iyiyse neden böyle zalimce bir imtihan yaptı? Dolayısıyla iyi olamaz.”
Pahalı saatler takan insanların zamanları değerlidir. Ama bir terasta yaşıyor ve saati sokaktaki yabancılardan öğreniyorsanız, zaman size sonsuzmuş gibi gelir.