Ahmet Engin
@AhmetEngin
Kitaplarda kendimize rastladığımızı sandığımız yerlerin altını çizeriz. "Denginiz değilim efendim dengesizim."
Küçük umutlardan, büyük hayaller yaratma atolyesinde mutlak işçi.
Kitapçı Çırağı
29 Eylül
49 okur puanıAğustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Stalinizm Eleştirisi·152 syf.·
9/10
2020 14. kitabı
Açıkçası uzun zaman oldu okuyalı, sitede göz gezdirirken okuduklarımı eklemeyi düşündüm.
İnceleme kısmına gelirsem, biraz üşengeçlikle satırlarımı eklemeye karar verdim.
Tüm bunlar iki yada üç dakikalık bir süre zarfında belirlendi.
Ah şu hareket yasası!
Kitab incelemem (kendi çapım da çıkardığım fikir)
Dediğim gibi; kitabı okumam uzun zaman önceydi, lâkin sitematik bir kitap olduğu için benim görüşümde her insan yılda iki kez okuyabilir.
Şahsen ben ilk fırsata okumaya koyulacağım.
Kitabımız; George orwell tarafından 1945'te yayınlandıysa da asıl ününe 1950'lerde kavuştu. 1996'da ise geçmiş tarihler için verilen Retro Hugo Ödülü'nü 1946 senesi için aldı. Roman, Stalinizmin eleştirisidir.
Kitabın özü bu şekildedir.
Ama her okurun bir eklemesi olmalıdır mutlaka!
Kitab mecazi olarak sitematik bir kitap olup, sosyalizmi eleştiriyor(baş karakter Stalin olmak üzere)
Tarihsel bir gerçekliğin eleştirisi.
Küçükleri eğlendiren bir roman değildir, lâkin büyüklerin keyifle okuyabileceği masal tadında bir kitaptır.
İyi okumalar...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·264 syf.·
2019 4. kitabı
Bulantı, Jean-Paul Sartre'ın 1938 yılında yayımlanan edebiyat alanındaki ilk yapıtıdır. Roman, 20. yüzyılın en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilir.
Kitap hakkındaki yorumuma geçmeden önce, düşündüğüm, sorguladığım beyimde vidalamış olduğum bir şeylere değinmek istiyorum.
Bir kaçımızın yaptığı gibi varlığı sorgulamak.
İnsanların içinde olmak, insanlara bakmak, nesnelere dokunmak,
Tüm bu olanlara bir anlam verememek.
Acaba bu insanın kendisinin niçin dünyaya geldiğinin bir fikri var mı ?
Geleceği hakkında ki düşünceleri,
Neden bu insanın on yıl sonranın planlarını yaptığı, bunlara kim anlam verebilir ki ?
Acaba her şey varoluşun saçmalığı mı
Bu gidişat nereye gidiyor ?
Bilemedim tüm bunları...
Kitaba gelmek istiyorum.
Kitabı okuyan bir çoğu kişi kitabın çok ağır olduğunu belirtmiş. Lâkin ben böyle bir ağırlığa denk gelmedim.
Sanırım bunların tek nedeni, kitabı okurken sorduğumuz bir kaç sorunun cevabını alıpta, anlamaya çalışmak,
Kitabın içinde kaybolmak.
Doğrudur kitap zaman zaman iter okuru, bir çoğumuz eminim bunu yaşamıştır.
Lâkin bir daha eline aldın mı bırakma beni diyor.
Kitabı okurken kendimi zaman zaman mutlu hissetmemiştim, zaman zaman olmadı bence ne yalan söyleyeyim. Kitabı okurken kendimi mutlu hissetmiyordum.
Ama güzel bir yânı da vardı, mutlu değildim, lâkin acı çektiğimi hissetmiyordum.
Güzel dedim, ah! ne kadar doğru olur bilmiyorum.
(Sahi ya, mutluluk acıyı hissetmemek midir ?
Bunu şimdi düşündüm, tuhaf bir yanına şahit oldum, bir o kadar da anlam taşıyan bir yana.)
Kitabın başlarında insanları gözleme tutkusu var.
Ki; bu benim de zaman zaman severek yaptığım bir şey. Ben burda yalnızlığa değmeyeceğim, bir tür sorgulama güdü demej istiyorum.
Bütün varoluşçular gibi baş kahramanımız Antoine Roquentin'de oldukça yalnız bir başına
Puan vermedi·96 syf.·
2019 3. kitabı
Bir çoğumuzu kitaplar zaman zaman sıkar, gerek dilinin ağırlığıyla gerekse konuların karmakarışıklığıyla.
Kitaplar beni sıktığı zaman, kitap okuyorum, diyen bir kesimin var olduğunu biliyorum, çünkü bende o kesimdenim.
Okuduğum kitap gerek öğretileriyle, gerekse akıcı diliyle insanı hiç sıkmadan, bir çırpınışta bitirebilir desem yeridir.
Kitapın konusu: Janothan adında bir martının,
"Öğrenmek ve uçmak, avlanmaktan ve yemekten daha üstün" bir şey olduğunun farkına varıp.
Tüm tutkuyla uçmak ve öğrenmek için gününü geçiriyor, havada ne yapılır ne yapılmaz, ne kadar hızlı uçabilirim, kaç mil yüksekliğe çıkabilirim diye meraklanan, bu merakların peşinden uçan bir martının görkemli bir direnişiyle özgür olduğunun farkına varıp diğer martılardan farklı harekat eder.
Bu farklılık nedeniyle sürüden dışlanır.
Dışlanmanın ve yalnız kalmanın verebileceği her hangi bir olumsuzluk verebilecek bir düşünceyi bile aklından geçirmeden, tüm kararlılığıyla uçma ve yeni şeyler öğrenme arzusundan vazgeçmiyor.
Özgürlüğün keşf-i desem yeri olur diye düşünüyorum, çünkü bir kalbe özgürlük inancı girdi mi hiç bir kuvvet o inancı yıkamaz.
Kitabı okumaya başladığımda nedense,
Alber Camus'un şu sözleri geldi aklıma;
"Başkaldırıyorum o halde varım"
Martı Jonathan Livingston gibi başkaldırmadan özgür olunmaz düşüncesiyle bence tüm insanlara bir öğretmen olmalı diye düşünüp, sözlerimi bitirmek istiyorum.
Yazarın kalemine, düşüncesine sağlık, okurlara ve okumak isteyenlere de iyi okumalar diliyorum.
Dilerim bir şeyler yazarak en önemlisi kendi düşüncelerimi belirterek sizlere fayda sağlamışımdır.
Elinin Körü
Puan vermedi·69 syf.·
2019 2. kitabı
Uzun zamandır Gabriel Garcia MARQUEZ'I okumak istemişimdir, hep büyük bir merakla sarılmışımdır.
ALBAYA MEKTUP YOK
Bir çırpınışta okuyacağınız güzel bir öykü. Emekli bir albayın karısıyla ve horuzuyla birlikte çektiği yoksulukla tanışmanızı isterim.
Emekli maaşını bekleyen ve her cuma günleri maaşıyla ilgili posta bekleyen ve her beklenişte,
ALBAYA MEKTUP YAZAN YOK
Diyen postacıya mâruz kalan kalan bir yaşam öyküsü.
Okurken insanı azda olsa güldürecek çokça trajik bir hayatın içinde olduklarından hiç kuşkumuz olmasın.
Hayatın her şeye rağmen güzel, yaşamanın sevindirici olduğunu kavrayabilmekteyiz.
Albayı ayakta tutan her şeyin başı umuttur.
Karısının yerinde olmayı istemezdim doğrusu, karısının tüm olumsuzluk, şikâyetlerine tek bir cevap veren. "Elinin körü" diyen bir albayla olmayı istemezdim.