“Aynı şehirde aynı havayı soluyup belki yanından geçip gidişini, belki sadece gölgesini, belki elbisesini ve koyu renk saçlarını görebilirdi. Zaten hazırda bekleyen hayalleri içinden yükselmeye başlamıştı bile. Ama gerçek sert ve acımasızdı. Ulaşılmaz olanı tüm çıplaklığı ve netliğiyle görebiliyordu...”
Bir Afrika kabilesinde şöyle bir söz vardır:
"Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sonunda o sevgi sıcaklığını hissetmek için köyünü yakar."
Yani bugün dünyayı yakanlar, aslında zamanında ihtiyacı olan sevgiyi alamayan çocuklardır. Başka bir şey değil...