Loresima Derler ki; ateş her şeyi yaktığında küller bile yok olur. Sadece zambak o dik duruşuyla hayatta kalmanın bir yolunu bulur. Ateşe en dayanıklı haliyle, demirden bir zırhla doğar.
Gözle görüşmeyen, sadece kalpte açan ve acıya en dayanıklı tek çiçek işte odur; Demir Zambak.
Özge Naz
“BAŞLANGIÇ, BİR YALANDI.
BİTİŞ, BİR YANIŞA DÖNÜŞTÜ.
VE BU DÜZENDE, ÂŞIKLAR
ANCAK BİRLİKTE SÖNERDİ.”
Yıllardır gizlenen kimliğini, devrimi başlattığı kadın uğruna dünyaya açıklayan İmparator, İmparatoriçe’si için geri dönüşü olmayan bir yol seçmişti.
Herkes kendi sonuna doğru koşarken zamanı yavaşlatan tek bir şey vardı. _Hasarlı bir kalp._
Büyük bir ameliyatın ardından gözlerini açan His Alatav, ölümün kıyısından dönmüştü ama kaderin çizdiği çemberden dönememişti. Zihni her şeyi hatırlıyordu. Hem de en ince ayrıntısına kadar.
Kendini affettirmesi gereken bir kalp vardı.
Ama annesinden alınmayı bekleyen bir kart da.
His Alatav, düzeni mi seçecekti yoksa hasarlı bir kalbi mi?
Çember kapanacak, yılan kendi kuyruğunu ısıracak,
gökten üç elma düşecekti.
Biri aşka, biri devrime, biri direnişe.
Düşen her elmanın bir bedeli olurdu. Çünkü fedalar yalnızca kayıp getirmezdi. Fedalar, vedayı kaçınılmaz kılardı.