"Hepimiz kadere tabiyiz, ama hepimiz sanki değilmişiz gibi hareket etmeliyiz," dedi cadı, "yoksa umutsuzluktan ölürüz. Bu çocuğa ilişkin olarak tuhaf bir kehanet var: kaderin sonunu getirmek, onun kaderinde yazılı. Ancak bunu, ne yaptığını bilmeden yapmalı, sanki bunu yapmak kaderi değilmiş de tabiatıymış gibi. Ne yapması gerektiği söylenirse bu her şeyin sonu olur; ölüm bütün dünyalara yayılır; umutsuzluğun zaferi olur bu, sonsuza dek. Evrenler kör ve düşünceden, duygudan, hayattan yoksun, birbirine bağlanmış makinelerden ibaret hale gelir..."