cilekli pasta
@Ajaramis
32 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Beş yıl boyunca 150 erkek çocuğun hayatını takip eden New York’lu psikolog Niobe Way'in araştırmasına rastladım. 13 yaşında onlarla röportaj yaptığında, arkadaşlarından bahsederken bunu aşk hikayesiymiş gibi ifade ediyorlar. Birbirleri hakkında "sevgi" kelimesini en hassas, en güzel şekilde kullanmaya cesaret ediyorlar. Sonra, psikolog onları takip ediyor ve bu erkeklerin yaşlandıkça ve erkeklik beklentileri üzerlerinde güçlendikçe, birbirlerinden nasıl tamamen koptuklarını okuyorsunuz. Maskülenlik ve yakınlık kavramlarının bir araya getirilmesinin çok zor olduğu bir toplumda yaşadığımızı hissediyorum. Erkeklere bu dünyada yakınlık bulabilecekleri tek yerin seks olduğunu söylüyoruz gibi hissediyorum ve başka bir erkeğe karşı sevgi ve hassasiyet göstermek inanılmaz derecede karmaşık bir şey gibi görünüyor. Maskülenlik söz konusu olduğunda genellikle toksik davranışların imajının (şiddet, savaş) temsil edildiğini görürüz, ancak iki erkek çocuğun yan yana yattığı ve olabildiğince yakın olmak istediği samimi, güzel bir arkadaşlığı çok nadiren görürüz.”
- Lukas Dhont, Close (2022) adlı filmi üzerine
Oğlan çocukların gösterdiği öfkenin çoğu, kendilerinden, başka hiçbir duyguyu ifade etmemelerinin istenmesine yönelik bir tepkidir. Öfke hissizlikten daha iyi hissettirir; çünkü daha etkili bir eyleme yönlendirir. Öfke, korku ve acının saklandığı yer olabilir, ki çoğunlukla da öyledir…
…Öfke sevgiyi engeller ve öfkeli olan kişiyi yalnızlaştırır. En fazla arzu duyulan şeyleri, yani dostluk ve anlayışı uzaklaştırma girişimidir; genellikle de başarılı olur. Kendi insaniliği ile birlikte başkalarının insaniliğinin reddedilmesidir.
Erkeklerin katı cinsiyetçi roller nedeniyle çeşitli şekillerde zarar gördüğünü kabul etmek, erkeklerin kadınları baskı altına almasını mazur göstermez. Feminist aktivistlerin bu zararı kabul etmeleri ve değiştirmek için çalışmaları gerekir; bu zarar mevcuttur. Bu durum erkeklerin, kadınları sömürmek ve ezmek üzere ataerkinin kendilerine verdiği iktidarı desteklemelerindeki ve sürdürmelerindeki sorumluluklarını ortadan kaldırmaz ya da azaltmaz. Kadınlar, katı cinsiyetçi rol kalıplarına uyum sağlayan erkeklerin yaşadığı ağır düzeyde psikolojik baskı ve duygusal acıdan çok daha ağır bir biçimde sömürülür ve ezilir.