Biraz şaşırdı. "Tamam, Ramazan ayındayız ve sana inanıyorum" dedi. Bu mübarek ayın Müslümanların bilincinde sarsılamaz bir yeri vardır. Gündüz saatleri boyunca yiyecek ve içeceklerden uzak duran, günlük yaşamın normal alışkanlıklarından vazgeçen herkes, insani anlayış, şefkat ve barışçıl sosyallik ihtiyacına odaklanır. Bu öz disiplin şartları altında yaşam kolay değildir. Bu nesnel ders, insanları nazik olma ve diğer insanların da aynı şekilde karşılık vereceğine güvenmeye yöneltmektedir. "Ancak Ramazan'da bile yemek yemek zorundayız" diye ekledi. Masanın altından sağ elinin iki parmağını birbirine sürterek bana gösterdiğini fark ettim. "Fulus" diyordu işaretle. Yani para. Beş yüz riyali gizlice eline koydum. "Normalde bekleme listesine girmen gerek. Ama büyükannen öldüğüne göre..." bir an duraksadı, "risk alıyor ve sana bir koltuk veriyorum."