Alaz Vural
@Alazvural
Deneyim dediğimiz şey,yitirdiğimiz masumiyetimiz değilmi?
England / London
61 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Kahya’nın,Korney’in ve bu iki günde karşılaştığı herkesin yüzünde açıkça gördüğü hor bakışlara ve acımasızlıklara dayanamayacağını hissetti.
İnsanların kendinden nefret etmelerine engel olamazdı, çünkü bu nefret kötülüğünden kaynaklanmıyordu ( o zaman iyi olmaya çalışırdı), ama komikçe ve iğrenççe mutsuzdu.Kalbi yıprandığı için ona acımayacaklarını biliyordu.
İnsanlar onu yaralamış,acıdan inleyen köpeği parçalayan köpekler gibi mahvedeceklerini hissediyordu.
İnsanlardan tek kurtuluşun yaralarını saklamak olduğunu biliyor ve bilinçsiz olarak iki gündür bunu yapmaya çalışıyordu.
Ancak,şimdi bu adaletsiz mücadeleyi devam ettirmeye gücünün kalmadığını hissediyordu.
Reklam
Vazgeçmek kendimizi özgür bırakmak demek.
Hiçbir şey istememek ise, güç sahibi olmak anlamına gelir.." Pessoa'ya dair..
Güne yakınımın ölüm haberi ile uyandım...
Aklıma Tolstoy’un ölüm manifestosu geldi tamda böyle;
“Ve dedi: “En kof ceviz bile kırılmak ister. Olgun yemişler tutunamaz ağaca. Öyleyse kabuğum kırılacak diye hayıflanmamalıdır insan. Toprağa düşmemek için çırpınmamalıdır meyve. Düşün! Bir şeyin geldiği yere dönmesi kadar sevindirici ne olabilir? Tohumun ağaca, ağacın tohuma dönüşümünden başka bir şey değildir hayat. Yani ölüm… Fakat insanlar öykü kefelenmişlerdir. Ve kefelenen her şey öldürücüdür. İnsana düsen, tüm libaslarından soyup öylece seyretmektir ölümü. Yani hayati..”
İbn-i Haldunun insanlara yaklaşımı çok manidar;
“Kıtlık çağlarında insanları öldüren açlık değil çok fazla alıştıkları tokluktur." der neye alıştığına dikkat etmeli insan.
çok fena!
Kafkadan Milenaya;
“palto giymeye üşenirken bu koca dünyayı sırtımda nasıl taşırım ben? İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam. Sen de anlamazsın Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım?”
Çok fena...