Hiç kimse tarafından korunup kollanmamış. Hep kendi başının çaresine bakmış. Kendi başının çaresine bakmış bir kızın gözleri yumuşak ve kibar olmaz,mesela... mesela sizinki gibi olmaz.
Vücudumdaki kaçıncı dikiş bunlar, diye düşünürken ağladığımı hissettim. Gözlerimden yaşlar boşanıyordu. Yağmur gibi. Acıdan, ölüme daha da yaklaştığımdan, siyah saçlı kadını bir daha asla göremeyeceğimden, her şeyden. Ağladım.
-“Ah, bu boşluk, burada göğsümde hissettiğim bu korkunç boşluk! - Sık sık düşünüyorum: onu bir defa olsun, yalnız bir defacık şu bağra basabilsen, bütün bu boşluk dolardı.”