KeçilerinTanrısı
@AlbaDaCapra
18 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Tek bir nota sadece bir sestir, notaları ahenkle bir araya getiren bestekardır. Sınırlı notayla sonsuz olasılık yaratan bir sanattır müzik. O müzik ki kimi zaman dinleyeni neşeye boğan bir şarkıya kimi zaman zorlu bir savaşa hazırlayan marşa kimi zaman derin hüzünlere gark ettiren bir ağıttır. Her beste her enstrüman için uygun değildir, kanunla size huzur veren bir beste çello ile aynı huzura götürmeyebilir sizi. Bir beste yetenekli ellerin çaldığı enstrüman vasıtasıyla nefesinizi kesecek güzellikte de olabilir aynı beste, aynı enstrümanla kulaklarınızı da tırmayalayabilir. Müzik öyle bir sanattır ki, sadece notalardan meydana gelmez. Binlerce parametre vardır onu muazzam kılan. Her ruhun bam teli farklıdır, hangi şarkının, hangi bestenin, hangi enstrümanın kimin ruhuna kanat taktıracağı ise meçhuldür. Kimi insan ruhunun kanadının yanı başında doğar, kimi kıtalar aşıp belki bir sokak şarkıcısında belki bir konservatuar salonunun bahçesinde yahut bir konser salonunda bulur kanadını. O şarkıyı duyduğunda anlar aslında bunca yıl kanadını uçmak yerine sırtında bir yük olarak taşıdığını.
"Herkesin okuduğu kitapları okuyanlar herkes gibi düşünür " minvalinde bir söz söylemiş Murakami, herkesin dinlediği şarkıyı dinleyenler ise ruhunu herkesle aynı renge boyar, diyorum ben de çabuk tüketilen müziklere köle olursanız da o renkler birbirine karışıp katman katman zifiri andıran bir siyaha benzer.
Anton... Ruhunun kanatlarına gittiği üniversitenin bahçesinde rastlıyor. Kanatları ondan çok daha önce dünyaya gelmiş, yanlış sırtları kendine yer edinmiş yıpranmış, yer yer tüyleri dökülmüş yer edindiği sırtlardan hoyrat bıçak darbeleriyle zorla koparılmış bazen. Anton, yanı başında daima çalan Şedaraban makamını duymaktan sağır hale gelmiş. Nora, kimsenin duymadıklarını duyarken
