Albayım
@Albayim21
Yaşadığımı hissetmem gerek, ölmem gerekse bile.
Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı.
TDE- Yüksek Lisans
1244 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Bazen en iyi inceleme yine yazarın sözleriyle makul yeri bulur. Bu kitapta öyle diyelim:” Düşünebilen her şeyin yaşanabildiğini, yaşanan hiçbir şeyin silinmediğini, her bulutun altında bir iz olduğunu yeniden bildim, yeniden bildim. “
Üzerine çok fazla şey söylenilebilecek uzun uzadıya sohbet edilebilecek kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. Kıbrıs’ta yaşanan Türk ve Rum ilişkilerini anlamak ve oradaki (dönemin şartlarında) hayatları anlamak açısından çok kıymetli bir eser. Karakterleri suçlamak,yargılamak veya anlamak için de öyle:) Güzel bir yolculuktu. Yazarın kalemine sağlık. Allah rahmet eylesin kendisine
Değerli dostum 
Dilbirîn Dilo’nun eserini büyük bir keyifle okudum. Yılları beraber geçirdiğin insanın şiirlerini bir okur olarak kendisinden uzakta okumak her açıdan mükemmel bir hissiyat. Her cümlesi içime dokunan bu eseri tarafsız şekilde ele almak sanırım biraz zamanımı alacak bir konu olacaktır. Çünkü cümleleri okurken eleştirel bir bakış açışından ziyade tebessüm eden bir yüz ifadesiyle bitirdim kitabı. Umarım okuyan her okuyucu kendisine hitap edecek veya kendisini mutlu edecek birkaç satır bulur zira ben birkaç satırdan daha fazlasını bulan taraftayım. Sevgili dostum Dilbirîn Dilo yazacağın yeni kitapları bir okur olarak heyecanla bekliyor olacağım. Sevgilerimle.
İsrail’in kuruluşunda küçük bir zaman diliminde faliyet gösteren bir istihbarat örgütünün ne denli önemli olduğunu anlamak açısından güzel bir kitap. Detaylı ve net bilgiler ışığında ilerleyen eser için yazarı gerçekten takdir etmek gerekir. Cemal Paşa, Filistin, Lübnan, Süveyş Seferi ve elbette bugünkü Mossad’ın temeli olan NİLİ ile ilgili heyecanlı bir yolculuktu.
Kavim kitabından sonra başlamış olduğum eserde Kavim'den eser bulamadım. Dili ve akıcılığı her zamanki gibi güzeldi. Oldukça sürükleyici bir şekilde gittiğini tüm Ahmet Ümit severler bilirler elbette. Gönül isterdi ki Kavim gibi heyecanla ve büyük istekle bir şeyler yazayım ama eserin sonunda 450 sayfa yerine 100 sayfa ile de bu kitap bitirilebilirdi diyebilirsiniz şahsen ben öyle dedim. Ahmet Ümit'in bu incelemeyi okuması çok düşük bir ihtimal dahi olsa şayet okursa diye söylüyorum :'' Lütfen Tanrının buyruklarını kaleme almayacaksanız bir eseri 450 sayfa yazmanıza gerek yok ''
Çok uzun zaman sonra bana bu denli hitap etmeyen bir kitap okudum. Her cümlesinde acaba burada ne öğretecek veya ne öğreneceğim derken iki kelimesinden birinin meditasyon olması beni yapılacak olan (asla yapılmayacak :) ) meditasyondan tamamen soğuttu. Yani yapacak olsaydım dahi bundan sonra yapmazdım. Meditasyon severler için belki de okunabilir bir kitaptır bilemiyorum fakat benden çok uzaklarda kaldığını belirtmem gerekiyor.
