Alışkanlıklarım ve kendi hayatım için yaktığım sigaraları uzun zaman sonra kitap kahramanları için yaktım. İçinde bir eksiklik bırakacağına sevdiğinden çok uzaklara gitmeyi göze alan Ragıp Bey, her şeyini kaybeden bir dostun yanından gitmeyi vefasızlık sayan Reşit paşa ve nazarımda en önemli kahraman olan; sevgisi için yaşayıp sevgisi için hiçbir şey dile getirmeden intihar eden sevgili Hediye: sizler için yaktığım şu sigaranın hazzı ve çilesi ayrı güzel. Her satırını her olayını keyifle okumama vesile olan Kıymetli arkadaşım ve kitabın güzel yazarı hepinize ayrı minnettarım. İsyan Günlerinde Aşk... Belki de en güzel aşk insanların canını kurtarma derdine düştüğü zamanda, canından önce düşündüğü ve canı kadar önem verebileceği zamanda yaşanan aşktır. Bir subay da olsanız, bir hizmetçide olsanız, bir şeyh dahi olsanız duygularınızdan kendinizi soyutlamanız bazen mümkün olmuyor. Kitap hakkında yazılacak o kadar şey var ki ne yazsam yine eksik kalacak diye düşünüyorum. Ülke en alt kesiminden en üst kesimine kadar her şey değişime doğru yol alırken, vatan elden gidiyor naraları atılırken, saltanat yanlıları ve yenilikçiler kendince yeni yollar düşünürken, insanlar hem canı derdindeyken hem geleceğin korkusuyla yaşarken, doğru nerede yanlış nerede diye sabahlara kadar düşünmek zorunda olup buldukları yoldan emin olamazken, bunlar kadar önemli olan aşk serüvenlerinin kaleme alındığı nadide bir eserdir. Her cümlesi ve her noktası için yazarın kalemine ve eline sağlık diyeceğimiz güzel eserlerden biridir. Elinizden bırakamayacağınız bir kitap olacağı fikrindeyim. Yeni okuyuculara güzel bir yolculuk olacaktır.
İncelemenizin ilk cümlesi bir romanın giriş cümlesi gibi büyülü olmuş. Bu yazıya bir yorum bırakılır dedim 😊Devamında Hediye’yi dile getirmeniz… Tamam, dedim.Var , dedim. Hediye’yi önemseyen, gören varmış dedim. Benim bu kitapla okurken derinleşen hüznümün gözyaşlarıyla bitmesine sebep olan “Hediye”…İncelemelerde de kimse onun için bir şey demeden geçmiş. Kurgudaki yeri layık görülmüş gibi.”Hediye” için teşekkürler
Eseri beğenenler arasında olmadığım için üzgünüm. Gönül isterdi büyük heyecan ve istekle kitapta yaşadığım heyecanı ve beğeniyi buraya sığdırmakta güçlük çekeyim ama eser tam bir hayal kırıklığı bence. Livaneli'nin kaleminden çıktığına bin şahit lazım der gibi bir eserdi. Özensiz, yavan, bağlantılarının kopuk, bazı şeylerin havada kaldığı bir kitap oldu. Rus Edebiyatında yazarlar borçlarını ödemek için kitap yazarlardı ve onlar için yazmak hayatta kalmak demekti o yüzden de sürekli yazarlardı. Livaneli'nin borcu varmış da kitap yazıp biraz para kazanayım diye bu eser yazılmış sanki :) Kitabın bazı güzel cümlelerinden dolayı belki kızacak arkadaşlar da olabilir ama bu kitap kesinlikle Livaneli'nin seviyesinde yazılmış bir eser değildir. O kadar sorun sıkıntı ve problemden sonra yurtdışına giden insanlar için çok daha güzel izahlar beklerdim bence o izahları çok yavandı üstelik baskı, sansür ve despot bir yönetimden bahsetmiş olmasına rağmen ailesine bu denli kolay kavuşması çok daha güzel şekilde anlatılabilirdi. Sosyal medyada yurtdışına giden bazı insanlar neden gittiklerini açıkladıkları zaman bir tanesi: '' Ne kadar çalışırsam çalışayım ne kadar emek verirsem vereyim, çalmadığım veya onlardan biri benden yana olmadığı sürece insanca bir yaşam süremeyeceğimi anladığım için ülkemi terk etmek zorunda kaldım.'' demişti. Bence bu izah bile tüm eserden daha iyiydi. Bu sebepten sonraki eserini kaygısız bir şekilde almak isteyen ve kafasında iyi bir Livaneli portresi olan okurlar bence bunu okumuzsa daha iyi olur. Sevgilerle.
Herkesin bir hikayesi, herkesin bir şarkısı vardır. Bazı hikayeler bazı şarkılar gibi sadece sözde kalır asla dile gelmez bir melodiyle işitilmez hiç kimse tarafından. Murathan Mungan bu hikayeleri de şarkıları da şiirleri de en dokunaklı yazan yazarlardan biridir. Dili, akıcılığı , benim nazarımda her yanıyla kendine özgü her yanıyla güzel bir adamdır. Hayatımın bir izahı yapılacak olsaydı, bir şiire veya bir şarkıya dökülecek olsaydı bunu Murathan Mungan'ın yazmasını isterdim. Yeni okuyuculara güzel yolculuklar diliyorum. Çünkü insan bazen şiirlerde bazen şarkılarda yol alır ve onlarla büyür. Sevgilerle.
“… gücendiğim ya da gücendirdiğim insanlara karşı, onlar yeniden barışmak istediklerinde sakinleşmeyi ve onları kolaylıkla affetmeye hazır olmayı… öğrendim.”
2021 - kpss 48,78 puan
2022 - kpss 54,91 puan
2023 - kpss 75,17 puan
2024 - kpss 82,88 puan
Kamuda tasarruf dönemine denk geldim ama yine de bir şansım var gibi bu sefer