Aristidi
@Albaytambay
Şu anda okuduğu kitaplar
Eylemlerim değişmedi, su üstünde taş sektirirken iyi veya kötü olmak arasında fark yoktur. Evet, ben salt, su üstünde taş sektiren biriyim. Değişebilecek bir şey varsa fikrimdir. Güzel olan şey fikrim değişince eylemleriminde değişecek olmasıdır. O halde ben fikrin eylemiyim. Fikirler, uyanıkken gördüğümüz düşlerimizdir. Düşlerimin eylemiysem bir nevi düşüm ben.
İhsan Oktay Anar'ın bu eserini okuyunca en başta sunu düşündüm: Böyle bir kalem ancak bahşedilmiştir, çalışılarak kazanılması ve takliti imkansızdır. Kitapta olaylar arasındaki rabıta hayret ettirici bir seviyedeydi, yerimde sabitken koşan birinin nabzını taşırmış gibi okudum kitabı.
"Ne var ki ben, kendimle ilgili bazı meseleleri hâlâ çözebilmiş değilim." (Uzun İhsan )
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Harika bir at resmini nakşederken harika bir at resmi nakşeden başka bir nakkaş olurum ben.
(Benim Adım Kırmızı/ Leylek )
Orhan Pamuk, okuduğum tüm eserlerinde beni kendi akışına almış bir yazardır. Sıkılmadan, merak ederek okuduğum, yazmadan evvel yaptığı araştırmalara gıpta ettiğim, bazı sözleri etrafında dönüp durduğum bir yazar...
En son okuduğum eseri olması hasebiyle "Beyaz Kale" üzerinden düşüncelerimi ifade etsemde asıl incelemek istediğim eseri "Benim Adım Kırmızıdır." Yine de yazar gibi oyunlara başvurmayacak Beyaz Kale'den devam edeceğim.
Kitabı okurken gözlerim odağını kaybetmek istemedi, ona saygı duydum, bu yüzden çoğu vakit altını çizmedim cümlelerin, sadece takip ettim.
Kitap okuma odağım yok diyenler başta olmak üzere, ağır felsefi eserler ile düz yazılarla savaşmış tüm okuyucuların dinlenme tesisini huzurlarınızda ilan ediyorum.
Sadece zihnimi kurcaladığım karmaşık vakitlerde değil, durgun ve uysal hallerimde dahi gözlerimin ardında beliren ışık demeti, küçükken gerçekleştirdiğim koşma eylemlerimdir. Arkama dönüp baktığımda kimsenin beni görmediğini teyit ederek başladığım, bazalt taşlarından örme kapısının altından geçtiğim esnada zıplayıp elimi ruhuna değdirdiğim camiye ait avluyu bir astral geçit olarak konumlandırdığım, nefes nefese kalma vaktimin uzamasının verdiği cesaret ile terimi gören babamın sorusunu geçiştirdiğim zamana ait koşmak eylemi. Koşmak ve yormak bedeni...
İşte beni tavlayan şey budur. Yani kendim. Kitaba gelince; hayatın hilesi olarak gördüğüm tecrübelerin aktarıldığı bazı anlar cümlelerin ruhumu beslediğini düşünerek okumaya devam etmem ile merak uyandıran bazı anıların devamını öğrenme isteğim harici matematiksel hesaba girmeden iç güdülerime güvenerek şuan salladığım oranda yani yüzde yetmişlik fasılda kitabın ruhumu sıktığını belirtmek durumundayım.
Cümlelerim sıkıcılığı beklentimle alakalıydı. Zira ismen hoşuma gittiği için başladığım kitapta çoğunlukla yapılacak koşu eylemleri ile onlara hazırlıktan bahsediliyordu. Buna rağmen kitabı sonlandırabilmem yazarın ve çevirmenin kaleminin hafifliğini sübut ettirmiştir nezdimde.
Netice olarak; yazarı tanımak isteyenlerin mutlak olarak başvurması gerektiğinin altını çizer, deneme benzeri ve deneyim dolu iş bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
Koşmasaydı Yazamazdı.
Okumasaydım İnceleyemezdim :)
