Ömer Faruk Güdül
@Alempesend
Siteyi kendim için bir nevî arşiv niteliğinde kullanıyorum.
İzmir
33 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Her bir kelime özenle seçilmiş, insanın iç dünyasına ilişkin derin gözlemler var ve satır aralarında yaşamdan süzülmüş güçlü bir bilgelik dolaşıyor. Üzerine düşünülerek okunacak kıymetli bir eser.
Reklam
Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2022 15. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 13 Nisan 2022 00:00
Fedakârlığın, vatanperverliğin, tarih bilincinin en yalın ve gerçekçi haliyle bir çocuğun aklına ve kalbine ilmek ilmek işlendiği güzel bir çocuk kitabıdır. Okuduğunu kavramaya başladığında, kızıma hediye edeceğim ilk kitapların başındadır.
Çarpık modernleşme tarihimizin yarattığı toplumsal travmaları en iyi tasvir eden eserlerden birisidir. Mümtaz karakteri üzerinden, 1940'lı yılların İstanbulunda bir taraftan modernleşmeye çalışan ama diğer yandan Itrî'den, Dede Efendi'den de vazgeçemeyen bir zihnin bir kalbin gelgitlerini çok iyi anlatan bir roman.
Eve DönemezsinEdebiyat
Doğu Karadeniz bölgesinde 1980'lerde geçen bir hikayeyi içeriyor. Yarı otobiyografik diyebiliriz bu romana. Küçük bir çocuğun hayatla mücadelesini konu alıyor. Her yazarın aslında çocukluğunu yazdığını düşünürüm. Çocukluğumuz kayıp bir cennet keza bizim için. Çocukluğunu çok kötü hatırlayan insanlar için bile çocukluğun ruhsal bir dayanak noktası olduğunu düşünüyorum. Yazar için ise durum özellikle böyle. Neden '' Eve Dönemezsin'' ? diye sorulduğunda Selahattin Yusuf : ''Anne öldükten sonra, annenin çocukları için ev biter.'' diye cevap verir. Roman da bu metafordan yola çıkıyor. Anne öldüğünde evin her yeri oteldir artık. Bir daha geri gelmeyecek olanın eksikiğinin büyüklüğünü anlatan ruhsal bir çözümleme aslında roman. ''Ev nedir?'' , ''Evi ev yapan nelerdir?'' gibi sorulara cevap arayışıyla geçirdiğim bir dönemde okuduğum bu roman, eve dönmemi sağlayan tetikleyici bir unsur oldu benim için.
Name any valued human trait--intelligence, wit, charm, grace, strength--and you will find an inexhaustible variety and complexity in its expression among individuals. Yet we insist that such diversity does not provide grounds for differential treatment at the most basic level. Whatever merit, blame, praise, love, or hate we receive as beings with a particular past and a particular constitution, we are always and everywhere due equal respect merely as persons.
But why? Most who attempt to answer this question appeal to the idea that all human beings possess an intrinsic dignity and worth--grounded in our capacities, for example, to reason, reflect, or love--that raises us up in the order of nature. Writer rejects this predominant view and offers a radical alternative.
To understand our commitment to basic equality, Humanity without Dignity argues that we must begin with a consideration not of equality but of inequality. Rather than search for a chimerical value-bestowing capacity possessed to an equal extent by each one of us, we ought to ask: Why and when is it wrong to treat others as inferior? Sangiovanni comes to the conclusion that our commitment to moral equality is best explained by a rejection of cruelty rather than a celebration of rational capacity. He traces the impact of this fundamental shift for our understanding of human rights and the norms of anti-discrimination that underlie it.
Reklam