“İnsan her şeyin ölçüsüdür.” demişti Sofist Protagoras (i.Ö. 487-420). Bununla kastettiği; hak ve haksızlığın, iyi ve kötü
nün hep insan ihtiyaçlarına göre değerlendirilmesi gerektiğiydi.
Bir gün yok olacağını kuvvetle hissedersen, yaşamın nasıl sonsuz bir değere sahip olduğunu da asıl o zaman anlarsın.
Madalyonun bir yüzü ne kadar büyük ve belirginse, diğer yüzü de o kadar büyük ve belirgindir. Yaşam ve ölüm aynı şeyin iki yüzüdür.