Ali söğüt
@Ali_000
Mutluluğun iyi edemediğini iyileştirecek ilaç yoktur.
65 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Führer Uğruna Kaybolan HayatlarEdebiyat
John Steinbeck'ten okuduğum 4. roman. Daha önceleri Gazap Üzümleri'ni okuduğumda yıllarca aklımda hep o muhteşem roman ve romanın sonunda 'Rozaşarn'ın' o bir tablo gibi kitabı bitirişi gitmiyordu.
Şimdi yine Steinbeck okuyorum. Bu sefer bi Nazi zulmünü görmek için.
Kitabın başında Steinbeck, Nazi komutanı olan Albay Lanser'ı çok güzel betimlemiş. Almanların o kendine has ve emin duruşlarını burada da görmekteyiz. Albay Lanser'ı okurken aklıma 'Soysuzlar Çetesi' filminde Alman komutanın, çiftliği işgal ettikten sonra sanki ezelden beri o çiftliğin sahibi oymuş gibi olan tavrı aklıma geldi. Burada da Albay Lanser aynı tavıra sahip olarak işgal ettiği yerin Belediye Başkanı olan, Başkan Orden'ın karşısına çıkar. Kendinden emin, ve herşeyi başarabilecekleri eda ile.
Kasaba işgal edilir. Her ne kadar bu işgal tamamen çarpışarak alınmamış olsa da kendilerini çok güçlü sanan Almanlar böyle anlamak isterler.
İşgal bittikten sonra Başkan Orden ve Albay Lanser arasında bir anlaşma imzalanması gerekir. Başkan için herşeyin ötesinde Lanser'a sorduğu sorulardan biri; işgal edilirken şehrimde direniş oldu mu sorusudur. Başkan Orden her ne kadar karşılarında bir müfreze birlik görmüş olsa bile halkının çarpışmadan bu kenti verdiğine inanmak istemez. Evet başkanın istediği gibi bir direniş olmasa bile ufak çaplı olabilecek bir karşı koyma olmuştu tabi ki.
Ama burada önemli olan Almanların kendileri yenilmez ve karşı konulmaz sanıp Albay Lanser'ın da dediği gibi 'direnmek çok hüzünlü ve aptalcaydı' tavırları olur.
Burada bence önemli olan bir yer işgal edildikten sonra varolan otoritelerin sadece kendilerini ve hayatlarını düşünmeleri. Tıpkı Başkan Orden gibi işgalden sonra Nazilerle iş birliği içinde görünmek belki de yıllardır yaptığı başkanlık için endişe uyandıracaktır.
Genelde
Bir şeyi şeklen yaptığında o şeyi gerçekten yapmış gibi olursun ve bazen insanlar sadece şekilden tatmin olabilirler.
Acısı Taze Olanın Derdi Daha BüyüktürEdebiyat
Sonat Yurtçu'dan okuduğum ilk kitap.
İlk öyküsü 'Yaşamalısın'.
Sevdiği kadın uğruna cinayetler işleyen bir karakteri anlatır. Aşık olduğu kadının başına kötü olaylar getiren insanı yakalar.
Ama asıl önemlisi bu aşamaya gelene kadar hayatta yaşadığı zorlu, hapishaneli, bol dayaklı hayatıdır.
İçinde bulunduğu bedenin kendine ait olmadığını hissederek tercihini yapar. Bu tercih ona ailesinden uzaklaşmasına, toplum tarafından kabul görmemesine, hapishanelerde bile bu durumdan bahsetmemiş olmasına rağmen bazıların dikkatinden kaçmamasına neden olur.
Yaptığı şey yanlış değildir. Bulunduğu bedeni benimsemeyip tercihini yapması yanlış değildir. Hani yaşamın kendisidir kutsal olan denir ya. İşte madem kutsal madem biricik o zaman istediği gibi yaşamalı.
Belki Sonat Yurtçu yaşamalısın derken herşeye inat yaşamayı kast ediyordur. Tıpkı nazım hikmetin dizeleri:
Yani, nasıl ve nerede olursak olalım,
Hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak...
Beni etkileyen diğer bir öyküsü ise İdare Lambasıydı. Bir babanın ölümü üzerine yazılmış. Onun yokluğunun evde ve ailede açtığı derin sessizliği anlatır yazar. Bu hikayeyi okurken aklıma Walter Weltroni'nin Seni Seviyorum Baban romanı geldi. Burada da annenin ölümü üzerine ailede yaşananlar anlatırılır. Ama Sonat Yurtçu bunu bize idare lambasını anlatarak geçirmeye çalışıyor.
Hikayeyi bitirdikten sonra aklıma şu geldi ölüm gidene mi zordur kalana mı?
Baba öldükten sonra ailenin yanında terzi Yıldız Hanım'ın olması. Yıldız Hanım öldükten sonra ise torunlarının hiç düşünmeden terzi dükkanını dağıtmaları.
Bu kadar mı değersizdi bir insanın yıllarca yaptığı emek? İlmek ilmek işlemesi, dişinden tırnağından arttırarak dükkan açıp hayata tutunmaya çalışması ve sanki çok önemsiz bir şeymiş gibi öldükten sonra alalacele hemen emeklerinin