Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır.
Yıldızlar, aydınlık fikirler gibi
tavanda salkım salkım.
Bu gece, dağ başları kadar
yalnızım.
Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından
dudaklarıma.
Eski bir mektep türküsü
karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim,
gözlerim gözlerini arıyor durmadan.
Neredesin?
Attila İlhan
Bilmem ki hatıralar,
Ne istersiniz benden,
Gelir gelmez sonbahar.
Bu kanat çırpış neden?
Cama vuracak ne var,
Ey eski hatıralar?
Sanmayın güller açar,
Bülbül değildir öten,
Bu rüzgâr başka rüzgâr.
Ne istersiniz benden,
Bilmem ki hatıralar,
Gelir gelmez sonbahar.
Cahit Sıtkı Tarancı
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.
Aşklarım, inançlarım işgal altındadır.
Tabutumun üstünde zar atıyorlar.
Cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır.
Gece arsızca kükrüyor, paslı beyninde şehrin.
Küfre yaklaştıkça inancım artıyor.
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında.
Öyle yoruldum ki, yoruldum dünyayı tanımaktan.
Saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda.
Acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman,
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve şimdi, birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim
kitabın başından başlayabilirim.
İsmet Özel