Ali Sarıoğlu
@Alisarioglu
Samsun
80 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Roman ilk başlarda çok güzel ileriyor, insanı içine çekiyor. Sayfalar ilerledikçe karmaşıklaşıyor. Okurken bazen sıkıldığım oldu. Son bölümde ise Dostoyevski'nin o bilinen, insanın ruhunu incelten biçimdeki acıma duygusunu anlatımı derinden derine hüzünlendirdi beni.
Dostoyevski bu romanında ezilenlerden ziyade mutlu olamayan belirli karakterleri anlatmaktadır. Dostoyevski acayip derecede sert bir şekilde egemen sınıf eleştirisi yapmış izlenimi uyandırdı bende. Tüm egemenleri, zenginleri vicdansız, zalim ve acımasız olarak göstermesi tek tutarsız tarafı. Bunun dışında güzel bir Dostoyevski klasiği.
"Erdem ne kadar erdemli olursa içerdiği bencillik de o kadar artar."
Kitap içerdiği öykü olarak pek dikkat çekici değil (bir kız çocuğu büyüdü romanda, hepsi o kadar). Ancak yazarın derinlikli psikolojik tahlilleri dikkat çekici. Şunu net bir şekilde anladım ki, insan ruhunun en derinliklerine kadar inmeyi başarabilen ender insanlardan biridir Dostoyevski.
