Səhər o,pərdələrin arasından onun otağına düşən və sarı rəngli divarda ləkələr əmələ gətirən günəş şüaları ilə oyandı.Əvvəlcə demək olar ki, heç nə bilinmirdi,yalnız çınqıl üzərində şinlərin xışıltısı uzaqlaşan mühərrik səsi,və sizə bir az zaman lazımdır anlayasınız evdə yalnız siz qalmısınız.
Sənin “Özü”n “Mən”inə və onun qürurlu sıçrayışlarına gülür və özü-özünə deyir: “Fikirlərimin bu sıçrayışları və uçuşları nəyimə gərəkdi?” Onlar məqsədimə gedən yoldur. Mən onun anlayışları üçün köməkçi və suflyor kimi xidmət edirəm.”
Zərdüşt öz arzusuna həssaslıqla baxan və gecə yarısı Tanrısının məzarına gizlincə yaxınlaşan sağalmış birinə də qəzəblənmir. Ancaq onun göz yaşları mənim üçün xəstəlik və xəstə bədən olaraq qalır.