Deliyim demekten gizli bir gurur duyuyor sanki; böyle davrandığında içine bir rahatlık yayıldığını hissediyor. Ailesine karşı tek kalkanı da bu: “Bu kız delidir,” yargısının arkasındaki özgürlük duygusu.
“Gerçeği bilmeyen suçlu durumuna düşer, bilmiyordur; ama yeteri kadar bilmeyi de istememiştir. Eksik kalan kendi gerçeğini sonunda gösterir. Gölge bu anlamda bizim gerçeği görmemizi sağlayan önce saklayan ve sonra ortaya çıkaran bir dolayımdır.
Öyleyse, gölgesiz bir gerçek olabilir mi? Gölgemizi kaybettiğimiz bugünlerde gölge bize düşünme imkânlarını verecekti, yansıma imkânlarını sunacaktı. Ama gölgesiz insan olmayan düşünce kendi kendisini yansıtacak öğelerden yoksun olur. O zaman gölge bir dolayım nesnesi olarak iş görebilmektedir. Gölgemize kavuştuğumuz gün yeni modern bizimle kucaklaşmak üzere eşikte doğmayı bekliyor, sanırım. Bir an evvel doğum sevincini yaşama umuduyla o zaman. Gölgelerimizi koruyup onlara sahip çıkalım.”