Ölümün gölgesi yolunuzun üzerine simsiyah düştükçe, olaylar gözünüze eskisi gibi batmıyor, derin duygularınıza artık aynı şekilde seslenmiyor, tehlikeli gücünden çok şey kaybediyor.
Her bir insanın hikayesi, bizi kendi başımızdan geçen olaylar kadar ilgilendirdi. Yeter ki kendi gerçekliği içinde kavransın. Her hikaye, sonuçta insan varoluşun bir hikayesi değil miydi? Ve akıp giden hayatın?