Gerçeği sana söyleyeyim mi, Gülleyla, inanılmaz gibi görünür ama doğrudur, İstanbul'u hiçbir zaman sevmedim, şimdi de pek sevmem. Ne denli güzel de olsa, köhne Bizansı'ın damgasını taşır bu şehir. Başımı alıp da gezdiğimde İstanbul'da mutlu duymam kendimi, gerilir, sinirlenirim hep, bir yerinde bana batan bir şeyler sezerim her zaman
İşin tuhafı, öğrenmek istediğim ne kadar güç olursa olsun, öğrenmeyi aklıma koydun mu öğrenirim. Bir şey öğrenemediğim, bilemediğim zaman da korkunç iç facialar içinde kıvranırım, bu böyledir ta çocukluğumdan beri.