Söz konusu olan yüze ilişkin modeller olunca (ağzı ya da gözleri açıp kapamak vb.) bir başka temel aşama başlar: O zaman güçlük çocuğun kendi yüzünü yalnızca dokunsal olarak, başkalarınınkiniyse başka yüzlerde yaptığı, birtakım seyrek dokunsal keşifler dışında görsel olarak tanımasıdır; öte yandan, söz konusu keşifler çocuğun, öykünmeyi bedenin görünmez bölümlerine de yaymak üzere, görsel yelpaze ile dokunsal-kinestezik yelpaze arasında bağlantı kurduğu bu düzey son derece ilginçtir.
9-10 yaş zeka alanında işlemsel koordinat sisteminin örgütlendiği, dolayısıyla öznenin uzunlukları algısal olarak kestirmede artık zorlanmasına neden olacak şekilde yönleri fark etmeye başladığı yaştır tam da.