Alonso Quijano
@AlonsoQuijano
Eritus sicut Deus, scientes bonum et malum.
(Genesis 3:5)
Şu anda okuduğu kitaplar
Merkeze götüren yol "zor bir yol"dur (dûrohana) ve bu gerçeğin bütün düzeylerinde doğrulanır: Tapınağın zor aşılan çemberlerle çevrilmiş olması (Baraburdur'da olduğu gibi); mübarek yerlerin ziyareti (Mekke, Hardwar, Kudüs, vs.); Altın Post, Altın Elma, Hayat Otu'nun kahramanca seferlerinin tehlike dolu yolculukları; labirentlerde kaybolmalar; kendine doğru, varlığının "merkezine" doğru yol arayanın karşılaştığı zorluklar, vs. Yol çetin, tehlikelerle doludur, çünkü aslında bu yol dindışı olandan kutsal olana bir geçiş ayinidir; geçici ve aldatıcı olandan gerçekliğe ve ebediliğe; ölümden hayata; insandan ilahlığa. "Merkeze" ulaşmak bir kutsanmaya, bir intisaba eşittir; dün dindışı ve aldatıcı olan bir varoluşun yerini gerçek, sürekli ve etkili yeni bir varoluş almıştır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kozmik dağın tepesi Dünya'nın en yüksek noktası değildir sadece: Aynı zamanda Dünya'nın göbeği, yaratılışın başladığı noktadır da. Öyle ki, kozmolojik gelenekler Merkez sembolizmini neredeyse embriyo biliminden alıntılanmış terimlerle ifade ediyorlar. "Çok Aziz olan dünyayı bir embriyo gibi yarattı. Nasıl ki embriyo göbekten itibaren büyür, aynı şekilde Tanrı dünyayı göbekten itibaren yaratmaya başlamış ve oradan bütün her yere yaymıştır." Yoma şöyle söyler: "Dünya Sion'dan başlayarak yaratılmaya başlanmıştır."
Merkez'in mimari biliminin sembolizmi şu şekilde ifade edilebilir:
1. Kutsal Dağ -ki burada Gök ve Yer buluşur- Dünya'nın merkezindedir;
2. Her tapınak ya da saray -bunun uzantısı olan her kutsal şehir ya da kraliyet ikamet yeri- bir "kutsal dağ"dır ve böylece merkez olur;
3. Bir Axis Mondis (Latince: Dünyanın Ekseni) olduğuna göre, Kutsal kent ya da tapınak Gök, Yer ve Cehennemin kesişme noktası olarak kabul edilir.
İkamet etme ya da "yaşamsal alan" olarak kullanılma amacı taşıyan her toprak ilk önce "kaos"tan "kozmos"a dönüştürülür; yani ayin sayesinde gerçek hale geldiği bir “şekil" kazanmış olur.
Aynı şekilde, herhangi bir kurban da Hint metinlerinin bize açıkça belirttikleri gibi Yaratılış eyleminin yinelemesinden başka bir şey değildir (örneğin Çat. Brah., XIV, 1, 2, 26, vd. İspanyol ve Portekiz "Konkistador"ları keşfettikleri ve fethettikleri adaları ve kıtaları Mesih-İsa adına sahipleniyorlardı. Haçın yerleştirilmesi bir "meşruiyet" ve bir "kutsamaya", vaftizi (yaratıcı eylem) tekrarlayan "yeniden doğuşa" karşılık geliyordu. Aynı şekilde, İngiliz gemiciler fethettikleri bölgeleri İngiltere kralı -yeni Kosmokrator*- adına ele geçiriyorlardı.
* Eski Yunancada "Evrenin Efendisi"