Kim haklı, kim suçlu? Hiç kimse. Yaşıyorsan, yaşamana bak: Yarın öleceksin, benim bir saat önce ölmüş olabileceğim gibi. Ve insan yaşamı sonsuzlukla karşılaştırıldığında sadece bir an olduğuna göre onu da zehir etmeye değer mi?
Dedim, artık gideyim,
Ama önce şu fakir adamı memnun edeyim.
Bir de baktım ki:Tek onluk bile yokmuş kesede;
Mührüm boynunu bükmüş duruyormuş sade!
O zaman içimden koptu şu sonsuz hasret çığlığı:
Ya yardımsever olmayaydım, ya param olsa idi!