Lejyoner
@Alpasino
Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi...
22 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Mahzun yüzlü şovalye
Cervantes'in ölümsüz eseri Don Kişot okuyucuları cılız bir atın üzerinde köşe bucak dayak yemeye götürüyor. Durun hemen korkmayın yahu, siz sadece gulmenize ve eglenmenize bakın.. yazar sizi düşünüp, yerinize dayak yiyecek takımı oluşturmuş zaten. Hatta arada at ve eşegin de dayaktan nasibini aldığına şahit olacakasınız. Bazı haşin geçen kavgalarda Kamçı sesleri gercekten duyacak ve keske Don Kişot'un yardımına gidebilsem diyeceginiz anlar olacak. (Ben 911 i aradım)
Kütüphanenizde mutlaka olması gereken bir kitaptır. Eger Yoksa kütüphaneniz hem öksüz hem yetimdir vesselam...
Kitap kötülüğe savaş açmış ve aşık olduğu hanımefendi Dulsinya'nın kalbini kazanmak icin yollara düşmüş Yaşlı meczup bir şovalye olan Don Kişot'un maceralarını edebi bir dille anlatmaktadır. Şovalye kitaplarından etkilenen baş karekterimiz Don Kişot, Zayıf ve çelimsiz bir at olan Rosinanteyle beraber seferlere çıkar. Düşmanları her taraftan taaruz ederken giriştiği tüm savaşların finalinde bir çuval timsali yere kapaklanmış yarı baygın bir adam ve sahibinin buyundurlugunda hırpalanmaktan payını alan bir at göreceksiniz.(Rosenteyi tanıdıktan sonra, reenkarnasyona inansaydım dünyaya kesinlikle bir at olarak gelmek istemezdim)
Serüvene Sancho Panza ve eşeginin de katılmasıyla ekip tamamlanır. (Kitaptaki
arada sırada mantıklı kararlar veren birtek Sancho Panza'nın eşeğiydi sanırım)
Şato sandığı sıradan bir handa şovalyelik yemini eden Don Kişot, sonrasında gelişen komik olaylar silsilesinin de fitilini ateşlemiş oluyor...
Okumak hic bu kadar eğlenceli olmamıştı diyeceginiz bir eser.
Ruhsal cözümlemeler ve felsefi yanı baskın olan bu eser Cervantes tarafından kendisinin hapiste oldugu bir dönemde yazılmıştır. Aslında kitap feodal ispanya toplumunun çözülmesi ve sistemin adaletsizligini dolaylı olarak
Reklam
Sefilleri okumadan ölen herkes bence ote tarafta sırf bundan ayrıca cezalandırılacaktır.. pekala kitaptan alıntı yapmam gerekirse tum sayfalardan alıntı yapmak gibi bir uğraşın icinde bulurum kendimi. Kitap, yazanın degil ona ihtiyacı olanındir (pablo nerudanın ruhu sad olsun). Tum kitaplar gibi bu kitap da sizi yolculuğa cıkarıyor. Kitap okumaktan imtina eden biri olarak okumayı bana sevdiren üstad viktor hugoya ayrıca minnettarım. Simdi okuyup da aklima dahi gelmeyen kitapları sefillere borcluyum...
Sizi duyar gibiyim.
Gorecelilik kuramı uzerinden abarttıgımı sanıyorsunuz. Hayır aksine kitabı yeterince abartılı olarak anlatamadıgim icin tanrı beni bağışlasın.. tamam kabul belki de en cok ben kendimi buldum kitapta. Ama emin olun kitabı okurken sizinle de karşılaştım.. Hatta Jean Valjean'ın kaldığı zindanda sizinle beraber sohbet ettik de diyebilirim.Kahraman biz, karekterler biz. Gecen yerler bizim sokaklarımız. Hüzünler bizim...daha başka ne diyebilirim?
Korku cezadan çok daha beterdir. Çünkü ceza bellidir. Ağır da olsa hafif de, hiç bir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürküntçlüğü kadar kötü değildir.
İçte tutulan gözyaşları akıtılanlardan çok daha acıtıcıdır..
Puan vermedi·448 syf.·
2019 35. kitabı
Reklam