Dinleniriz; bir rüya uykuyu zehirlemeye yeter.
Uyanırız; çıkagelen bir düşünce günü mahveder.
Duyumsar, tasarlar, düşünürüz; güler ya da ağlarız,
Acımızı bağrımıza basar ya da dertlerimizi boş veririz;
Aynıdır hepsi! Neşe de olsa keder de;
Açıktır yine gidecekleri yol;
İnsanın yarını asla dünü gibi olmaz;
Hiçbir şey değişimden kurtulmaz!
Percy Bysshe Shelley’nin Mutability isimli şiirinden.·Kitabı okudu
Ne yazık! İnsan neden hayvanlara üstün olan hassasiyetleriyle övünürdü ki? Bunlar bizi yalnızca daha çaresiz kılar. Eğer dürtülerimiz yalnızca açlık, susuzluk ve arzuyla sınırlı kalsaydı neredeyse özgür olabilirdik, lakin şimdi esen her rüzgârdan, tesadüfen edilen her sözden ya da o sözün bizde uyandırdığı duygulardan etkileniyoruz.