Güçlü Fırtınalarda direkleri kırılmış
Gemiler bize sığınır--bulduk sanırız.
Görmezler. Varsa yoksa uzaklar
Onarırız. Giderler, kalırız.
Sonra gecelerde: Bu son olsun, son
Gönderme--Engine yalvarırız.
Sonra büyür daha da
Korkunç yalnızlıklarımız.
Bir ufka vardık ki artık
Yalnız değiliz sevgilim.
Gerçi gece uzun,
Gece karanlık
Ama bütün korkulardan uzak.
Bir sevdadır böylesine yaşamak,
Tek başına
Ölüme bir soluk kala,
Tek başına
Zindanda yatarken bile,
Asla yalnız kalmamak.
Ahmed Arif